Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Dünyadan giderken üzülecek olsam,
Dünyaya gelirken ağlar mıydım hiç.
Ölüm dediğinden korkacak olsam,
Kendimi kor ateşe atar mıydım hiç...
Sanır mısın ki bilmezdim,
Sonumuzun ayrılık olacağını.

Ben bu aşkın uğruna,
Yüreğimdeki alev ile dost,
İçtiğim su ile düşman olmuşum.
Kalbimin yangınını söndürmesin diye,
Yağmurlardan dahi kaçar olmuşum.
Ben aşkı yaşamakla kalmamış,

Anladım;
Senin yüreğinde hep başkası olacak.
Ve bu aşk, bende yarım kalacak.
Anladım;
Sevdim demeye dilin varmayacak,
Ben ne kadar söylesem de,

Sönmeyecek biliyorum,
Dünya tersine dönecek,
Ama bu yangın sönmeyecek.
Güneş tersten doğacak,
Ama bu ateş küllenmeyecek.

Söyleyin, söyleyin sevgiliye;
Bu canı ona adamıştım ama benden aldılar.
Nice ipek kumaş dururken, üç kuruşluk beze sardılar,
Ben saraylara sığmazken, onlar iki metrelik çukur kazdılar,
Tuttular mezar taşıma, birde adımı yazdılar.

Merhaba ile başlayıp,
Elveda diye biten nice aşklar varken,
Besmele ile başlayıp,
Amin diyerek süren bir aşktı bizimkisi.
Bir gün ile yetinen binlercesi varken,
Mahşere kadar sürecek bir sözdü bizimkisi.

Bu gece beni düşün,
Ellerini tuttuğumda ellerimin titrediğini,
Gözlerine baktığımda kendimden geçtiğimi,
Neleri göze alıp sana geldiğimi,
Ve nelere maruz kalıp, senden gittiğimi...
***

Bu gece, hüznüm boyumdan büyük,
Sevdam omuzlarımın taşıyamayacağı bir yük,
Bu gece bana sabah olmayacak,
Ama unutma sevgili,
Bir daha senin de yüreğine güneş doğmayacak.
***

Uzat ellerini kadınım,
Yüreğime tutunacak dalım olsun,
Çekip çıkarsın beni içine düştüğüm girdabın dibinden,
Durgun sulara ulaşacağım sandalım olsun…

Uzat ellerini kadınım, uzat ne olur.

Dert etme iyiyim ben,
Ölüme inat yaşıyorum.
Üzülme sorun kalmadı,
Hepsini yüreğimde taşıyorum.
Boş ver sorma sen beni,
Bildiğin gibiyim işte.