Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Güzelliğin gözümü alsa da,
Aklım yaptıklarını almıyor.
Kulaklarım sesini duysa da,
Kalbim sana inanmıyor.

Söz dediğin nedir ki,
Bana sürekli sus dersin.
Mühim olan manadır,
Benden iyi bilirsin.
O manaya varırsan,
Susmak ta çok şey anlatır.

Sana yaklaştığımda kalbimin atışını,
Ta içinde hissediyorsan,
Kalbim sende demektir.
Sana düşen;
Ya kalbimi geri vermek,
Veya beni de yüreğine kabul etmektir.

Görüyorsun ya;
Gitmeyi bile beceremiyorum,
Ya kalbim kalıyor sende, ya da aklım...
Bari susayım diyorum onu da yapamıyorum.
Ne gizlim kalıyor sende, ne de saklım...

Küçücük kalbine sürgün yemiş kalmışım,
Ayağımda prangalar,
Tek bir adım dahi atamamışım,
Karanlık olsa da dört bir yanım,
Ben orayı cennet saymışım,
Senin kalbin zindan ya sevgili,

Küçücük kalbine sürgün yemiş kalmışım,
Ayağımda prangalar,
Tek bir adım dahi atamamışım,
Karanlık olsa da dört bir yanım,
Ben orayı cennet saymışım,
Senin kalbin zindan ya sevgili,

Kal deme usta...
Dizde derman yok,
Bende vakit yok,
Zaten geleceğine dair,
En ufak ümit de yok.
Ne olur bu da geçer deme usta...

Bazen kelimeler düğümlenir boğazına,
Kalbinden geçeni bir türlü söyleyemezsin.
Her geçen gün,
Biraz daha düştüğünü görürsün de uzağına,
Gözyaşın kan olup akarken,
Sen kal diyemezsin…

Biliyor musun?
Okuduğunu bilsem,
Tek kelime yazamazdım.
Elim ayağıma dolanır.
Kalemi bile tutamazdım...

Aşk yanmaktır, zevk-ü sefa değil,
Kalplerin bir olmasıdır, bedenlerin değil,
Göz görmese ne olur, gönlün O’na bakıyorsa,
Tut ki uzaklarda ne çıkar, aklı sende kalıyorsa.

Sen kalbini almaya bak, bu kadarı yetmez mi?