Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Kimseler görmesin tenhalarda gezdiğimi,
Sensiz nasıl yetim, öksüz kaldığımı…
Bakmayın ne olur yaş dolu gözlerime,
Aldırmayın siz her kelimesi sitem dolu sözlerime.

Görürsün;
Kimsenin ahı zerrece kalmaz kimsede...
Bu sebepten biz hayra yorarız şerri de,
Ne gelene git, ne de gidene kal deriz,
Gelen gelmeli, giden gitmelidir iyi biliriz...

Belki seni benden sonra da öpen olacak,
Ama benim gibi avuç içlerinden değil.
Belki benden sonra da seni saran olacak.
Ama benim gibi titreyerek değil.
Çünkü kimse kaybetmekten korkmayacak.
Çünkü kimseye zaman dar gelmeyecek.

Ben kimsesiz değildim,
Sen yanlış anladın.
Sadece sensizdim,
Ona da bir şey yapamazdın.

Kırılmış tahta bir sandal gibiyim;
Ne yüzeyde kalabildim,
Ne diplere batabildim.
Her yanı sarılmış hasta gibiyim;
Ne ayağa kalkabildim,
Ne yerimde yatabildim...

Kırılıyorum işte elimde değil,
Can bu sonuçta,
Cam değil.
Elimde mi sanki,
Bak tuzla buz oluyorum.
Ufalanırken,

Sen bana değil,
Kendine zulmedersin,
Beni incitmek isterken, kendin incinirsin,
Zira ben benden geçmişim sen bunu iyi bilirsin,
Kırma o halde kalbimi, sakın kırma yar,
Bilirsin ki içimde sadece senin sevgin var...

Kır zincirlerimi, sal beni gideyim.
Aşk bitti, zaman bitti, ben bittim.
Azad et artık yıllar var ki köleyim.
Ümit bitti, sabır bitti, ben bittim...

Kır zincirlerimi sal beni gideyim.
Aşk bitti, zaman bitti, ben bittim.
Azad et artık yıllar var ki köleyim.
Ümit bitti, sabır bitti, ben bittim...
***
Bir şey söyle;

Geceyi üstümden atıp, açarken gözlerimi sabaha,
Ben hep seni daha az seviyor olmayı diliyorum.
Dinsin istiyorum çünkü acılarım,
Bitsin şu dayanılmaz hasretim.
Ama kalbim bana inat, daha güçlü arıyor seni.
Daha bir inatla özlüyor senli günleri.