Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Git diyorlar bekleme gelmez.
Ümit etme artık o seni sevmez.
Kaç yılın tükendi yazıktır değmez.
Oysa kıramadığım zincirlerim var benim,
Kimseler bilmez.
Herkes yüzüme bakar bakmasına da,

Git diyorsun, gideyim gitmesine de,
Keşke ağzın başka, gözlerin başka söylemese,
İnan bir an bile durmazdım,
Sözlerine inat gözlerin ısrarla kal demese.

Gitme,
Bana bir şey de vaad etme.
İçimde öyle bir his var ki,
Sözlerden çok daha öte.
İçimde öyle bir korku var ki,
Sanki kopuyoruz göz göre göre.

Dökülen yalın, çıplak bir sendi dudaklarımdan,
Süzülen iki damla yaştı sadece yanaklarımdan,
Bakmadım, bakamadım bile dönüp ardından,
Sen dedim sustum, belki duyarsın sandığımdan.

Benim dudaklarım mühürlenmişti sanki senin ise yüreğin.

Git diyorsun...
Kalbim sendeyken beni ele gönderme,
Uzaklaştıkça nefesim tükeniyor,
Sakın kimselere verme,
Attığım her adımda bacaklarım titriyor,
Ayaklarım birbirine dolanıyor,

Dediler ki;
Bu aşkı öldürmeye meylediyormuşsun,
Etme...
Beni de aşkımı da bırakıp,
Başka gönüle gidiyormuşsun,
Gitme.

Gitmeyi bileceksin...
Şimdi buna mecbur muyum diyeceksin.
Kızacaksın, ayak direyeceksin.
Oturup kalmak isteyeceksin,
Ama yine de gitmeyi bileceksin.
Çaresi yok çünkü.

Üzülme;
Ben bugün değil,
Dün değil,
Gittiğin gün ölmüştüm...
Nefesim kesilince,
Ya da bedenim gömülünce değil,

Söyle yar,
Gittiğin o yerde seni bekleyen ne var.
Bu kadar mı gerekliydi gidişin,
Bu kadar mı çoktu özleyişin.
Söyle yar,
Bensiz hayatın ne tadı var.

Ne zaman gideceği mühim değildi.
Ha bugün ha yarın.
Olmadı sonraki gün.
Ama gideceği belliydi.
Zaten kalışı misafir gibiydi.
Anlamadığım benimle derdi neydi.