Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne yük olmak için birinin sırtına binmek gerekir,
Ne yükünü almak için birini sırtında taşımak.
Çünkü bazen;
Omuzuna bindiğin bile sana yük olurken,
Omuzlarında taşıdığın senin yükünü alır.
Hayat gibi işte;

Kendinden dahi çok seversin, üzerine titrersin,
Hayatı hep O’nun gözüyle görür, gayrısına kör olursun,
Kulağın başka ses duymaz olur, ellerin başka ten bilmez,
Ama asla kıymetin bilinmez,sana değer verilmez,
Ve sen anlarsın ki değmez.
***

Ben bu aşkın uğruna,
Yüreğimdeki alev ile dost,
İçtiğim su ile düşman olmuşum.
Kalbimin yangınını söndürmesin diye,
Yağmurlardan dahi kaçar olmuşum.
Ben aşkı yaşamakla kalmamış,

Artık çok değiştim...
Korkularım var mesela olur olmaz şeylerden...
Yoğurdu bile üfler oldum nedenini bilmeden.
Saçlarımı uzattım,
Sakal, bıyık bıraktım.
Ve yürürken sürekli ardıma baktım.

Artık hürsün…
Zindandan kurtulan kişiler gibi,
Kafesinden ayrılan kuşlar gibi,
Deryasına ulaşan balıklar gibi hürsün.
Gayrı dilediğin yere gitmekte,
İstediğin şeyi yapmakta özgürsün.

Artık üzülme,
Bak sevmiyorum eskisi gibi.
Artık kahretme,
Bak gezmiyorum etrafında,
Pervane gibi.
Aramıyor sormuyorum.

Ben salak olduğum için değil,
Aşık olduğum için sana inandım.
Ama sana inandıkça aşkı unutup,
Bildiğin salak oldum.

Aşık olmam demeyeceksin,
Büyük laflar etmeye gerek yok.
Bazı şeyleri kadere bırakacak,
Yazgın her ne ise razı geleceksin.
Eğer aşkı tanımam dersen,
Gün gelir aşkın dibine vurursun.

Aşk;
Ya ok olup yüreğine saplanmaktı,
Ya yok olup yüreğinde saklanmaktı.

Sorma bana aşkı...
Bildiğin ömür gibiydi işte.
Olabilecek her şey olduğu halde,
Hiçbir şey olmamış gibi.
Türlü acılar yaşandığı halde,
Hiçbir şey yaşanmamış gibi.