Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne zaman aklıma düşsen,
Kalbime de hüznün geliyor.
Bir kez de yalnız gel ne olur.
Gelirken getirdiklerin acı veriyor...

İçimden geçiyorsun,
Aklımdan geçiyorsun,
Arada bir de,
Kapımdan geçsen.
Ne olurdu sanki,
Aç kapını geldim desen.

Unutmayı dilediğinde unutamazsın da,
Hatırlamak istediğinde unutur akıl dediğin.
Tutunacak dal var iken tutunamazsın da,
Yoklukta olmayana tutunur, gönül dediğin...
***
Kırk yerinden yara alsan ölemezsin de,

Onu öyle sevmiştim ki;
Benim kalbimin aldığını,
Onun aklı almıyordu.
Aşkı öyle tarif etmiştim ki;
Duyduğu hiçbir aşk,
Bendeki aşka benzemiyordu.

İnsan kendi gider de,
Aklı kalır mı hiç.
Bildiğin kalıyor işte.

Aklımdan geçenleri söylemeye dilim varmadı.
Dilimden dökülenleri ise aklım almadı.

Hangi sohbette adın geçse,
Aklım gidiyor...
Sen aklımda kalıyorsun.
Ne zaman gözlerim seni görse,
İçim gidiyor...
Sen içimde kalıyorsun...

Her aklıma geldiğinde,
Aklım gidiyor sen kalıyorsun.
Biri sakinleş dediğinde,
Bu kez aklım başıma geliyor,
Ama sen kayboluyorsun.
Hiç düşündün mü sevgili,

Gözleri davet etmese,
Tek bir adım atmazdım.
Yüreği gel demese,
Bunca yolu aşmazdım.
Ve bana tebessüm etmese,
Aklımı yitirip şaşmazdım...

Düşünme gönlüm,
Olmayacak şeyleri aklına getirme.
Hasret çekilmez olsa da,
Sen bu sebepten kendini bitirme.
Görmez misin,
Seni yakan ateş kimleri ısıtmakta.