Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Tuzla buz olmuş cam kırığı misali sana olan aşkım,
Sadece yüreğime değil,
Boğazıma kadar dolmuşsun,
Sussam acıtıyor, konuşsam kanatıyorsun,
O halde yazayım diyorum, onu da beğenmiyorsun.
Söyle sevgili söyle;

En çok neye üzgünüm biliyor musun?
Sevmediğine değil, sevip de söylemediğine...
Neden böylesine kahroldum anlıyor musun?
Gelmediğine değil, geldiğini göremediğime...

En çok neydi muradım biliyor musun?

Ölüm ile ayrılığın tek farkı,
Ölümün bir kez yaşanmasıdır.
Aşk ile ateşin tek farkı,
Ateşin dışını yakmasıdır.
Madem ayrıldık;
Neden ölmedin diyorsun.

Güneş her gün batıyorsa,
Mümkün mü tekrar doğmasın.
Baharda açan çiçek,
Nasıl kış olunca solmasın.
Elveda etmeden giden yar,
Söyle niçin yerin dolmasın...

Bakışlarında bir anlam var, bakıp da çözemediğim.
Seyrettiğin bir şey var, benim bir türlü göremediğim.
Gizlesen de bir sırrın var, kimseye diyemediğin,
Gözlerinin baktığı,
Kalbinin sakladığı olsam ne dersin sevgili.

Canıma cansın,
Ömrüme ömür,
Ya gel artık,
Ya al beni de götür,
Bilmez misin, sensiz kulağım sağırdır,
Gözüm kör,

Siyah zülfünü döküp te yüze,
Beni deli eyleyen güzel,
Eşi benzeri yoktur bilirim lakin
Zülüf dediğin değil ki bir sana özel.
Rüzgârın dokunmak için dağları,
Denizleri aşıp ta estiği güzel,

Akıl mıdır baştan giden,
Yoksa kalp midir akla hükmeden.
Sevmek kalbin işi ise,
Her an sevgiliyi düşünmekte neden.
Can mı çağırır Canan’ı,
Yoksa Canan mıdır alıp gider canı,

Ne diye anlatıyorum ki sana,
Kulakların sağır işitmezsin.
Gözün kör görmezsin.
Merhamet nedir bilmezsin.
Başında ki bunca derdi,
Açan bendim bile demezsin.

Mutlusun ya;
Bu kadarı bana yeter.
Ha benimle ha bensiz,
Söyle ne fark eder.