Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bu kısacık hayata;
Böyle bir aşk sığar mı derken,
Aşk bitti de ömür hala bitmedi.
Bu bedende onu can bilirken,
O gitti de, can hala gitmedi.
Ne söylediysem kar etmedi.

Ve yaprak düştü dalından,
Sen;
Düşmeme sebep kader dedin,
Vakit geçti, mevsim bitti dedin.
Ben;
Dalında tutmadın diye,

Ve yaprak düştü dalından,
Sen düşmeme sebep kader dedin,
Vakit geçti, mevsim bitti dedin,
Ben dalında tutmadın diye hep sitem ettim.

Belki sen haklıydın, kaderdi, yazgıydı bu,

Ey aşk, yaptığını beğendin mi?
Sayende ruhu sevgili de,
Bedeni toprakta ceset gibiyim,
Bir yüreğim vardı alıp götürdüğüne değdi mi?
Sayende dışı yeşil, içi çürümüş dal gibiyim.

Dokunma;
Yüreğimde kanayan,
Yara değil yardır.
O yâri kalbimden kanatarak atanın,
Bir bildiği vardır.
***

Her yeni güne başlarken...
Artık geçti, unuttum diyorum.
Zaten hiç sevmemiştim,
Zerre kadar istememiştim.
Kurtuldum işte daha ne!...
İyi oldu çekip benden gidişi.

Gönül bu ya;
Bir anlık saadet için,
Bir ömürlük acıyı göze alır.
Ve saadet an gibi geçerken,
Acısı bir ömür kalır...

Ne zaman aklıma düşsen,
Kalbime de hüznün geliyor.
Bir kez de yalnız gel ne olur.
Gelirken getirdiklerin acı veriyor...

İçimden geçiyorsun,
Aklımdan geçiyorsun,
Arada bir de,
Kapımdan geçsen.
Ne olurdu sanki,
Aç kapını geldim desen.

Unutmayı dilediğinde unutamazsın da,
Hatırlamak istediğinde unutur akıl dediğin.
Tutunacak dal var iken tutunamazsın da,
Yoklukta olmayana tutunur, gönül dediğin...
***
Kırk yerinden yara alsan ölemezsin de,