Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne kazandığını göremedin ki;
Ne kaybettiğini bilesin.
Bize bir şans veremedin ki;
Nasip değilmiş diyesin...
Sus bu yüzden,
Hiç konuşma daha iyi.

Sevmek cesur olabilmekti.
Mücadele edebilmek,
Zorlukları aşabilmekti.
Varlıktan güç almak,
Yokluktan uzak durabilmekti.
Yani sevmek senin işin değildi.

Tamam aşıktım ama,
Şerden hiç hayır ummadım.
Belki görmezden geldim ama,
Asla gözümü de yummadım.
Sen gafletimden sanırsın da.
Ben hiç şeytana uymadım,

Sesin mi böylesine güzel,
Yoksa konuştuğun sözün mü?
Ben miyim bu tarif ettiğin,
Yoksa bana bakan gözün mü?

Anlat sevgili;

Ey, bana benden yakın olan sevgili,
Lal olsam,
Duyar mısın sesimin sessizliğini,
Kör olsam,
Aşar mısın gözümün karanlığını,
Zindana koyulsam, dört duvarın arasına atılsam,

Zor olan aşık olmak değildi ki.
Aşkı bulmaktı.
Gözlerinde cenneti,
Kokusunda amberi,
Yüzünde gülleri bulmaktı.
Zor olan acı çekmek,

Sana karşı susmak, dilimi bağlamak kolay,
Mühürlerim dudaklarımı sesim çıkmaz,
Otururum bir tenhaya varlığım dahi bilinmez,
Zor olan ise hep adını haykıran kalbimin sesi dinmez.

Sana bakmamak, güzelliğini görmemek kolay,

Kal demedim çünkü;
Gidişi zorunluluk değil tercihti.
Yani ben ne yapsam,
Yine de terk edecekti.
Elini kolunu bağlasam,
Durmayıp gidecekti.

Ben seni sende beni sev diye sevmedim ki;
Belki karşılıksız aşkından yanan şu gönlüme,
Yaradan merhamet eder diyerek sevdim.

Ben zulmünü bilmeden sana gelmedim ki,
Belki yarattığı kuluna çektirdiğin acıyı görünce,

Ben ki senin için senden geçmişim.
Bir nefeslik candan geçmem mi sandın.
Sen mutlu ol diye mutsuzluğu seçmişim.
Yürüdüğüm o yoldan dönmem mi sandın.
Ben ki olmadığın yeri zindan saymışım.
Uğruna bu şehirden göçmem mi sandın.