Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne kazandığını göremedin ki;
Ne kaybettiğini bilesin.
Bize bir şans veremedin ki;
Nasip değilmiş diyesin...
Sus bu yüzden,
Hiç konuşma daha iyi.

Sevmek cesur olabilmekti.
Mücadele edebilmek,
Zorlukları aşabilmekti.
Varlıktan güç almak,
Yokluktan uzak durabilmekti.
Yani sevmek senin işin değildi.

Tamam aşıktım ama,
Şerden hiç hayır ummadım.
Belki görmezden geldim ama,
Asla gözümü de yummadım.
Sen gafletimden sanırsın da.
Ben hiç şeytana uymadım,

Sesin mi böylesine güzel,
Yoksa konuştuğun sözün mü?
Ben miyim bu tarif ettiğin,
Yoksa bana bakan gözün mü?

Anlat sevgili;

Ey, bana benden yakın olan sevgili,
Lal olsam,
Duyar mısın sesimin sessizliğini,
Kör olsam,
Aşar mısın gözümün karanlığını,
Zindana koyulsam, dört duvarın arasına atılsam,

Ben ki senin için senden geçmişim.
Bir nefeslik candan geçmem mi sandın.
Sen mutlu ol diye mutsuzluğu seçmişim.
Yürüdüğüm o yoldan dönmem mi sandın.
Ben ki olmadığın yeri zindan saymışım.
Uğruna bu şehirden göçmem mi sandın.

Bazı eşikler vardır,
Geçmeye korkarsın.
Bazı engeller vardır,
Takılıp düşeceğini sanırsın...
O eşiğin ardında,
Ya da o engelin önünde kalırsın.

Geçti sandığım hiçbir şey geçmiyor.
Bitti diye seviniyorum lakin bitmiyor,
Ey sevgili sevda bir kez başa geldi mi,
Yakıp kül etmeden senden gitmiyor.

Cam bir fanusun içinde gibiyim,

Gel...
Varlığınla değil darlığınla gel.
Sağlığınla değil hastalığınla gel.
Gülün kalsın,
Sen bana dikeninle gel.
Gülüşün kalsın,

Kanatlarım kırıldı,
Sana uçmak isterken.
Yanaklarım kavruldu,
Gözyaşımla yıkarken.
Gönül kimseyi görmez oldu,
Yollarına bakarken.