Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Her karanlığın bir şafağı, her insanın bir karanlık yanı var,
Her yüreğin bir sahibi, her sahibin ise bir Yaradan’ı var,
Her gözyaşının bir sebebi, her sebebin bir müsebbibi var.
Ve sen sakın unutma gönlüm;
Her ateşin bir yananı, her yananın ise mutlak bir yakanı var...

İkimizde çok acı çekiyorduk.
Ben sevilmeden sevdiğim için,
O, sevmeden sevildiği için,
Ama ben sevmekten vazgeçemiyordum,
O, sevilmekten.
Çünkü ben sevmeyi seviyordum,

Utan gönlüm;
Anlaşılmadığın için değil,
Anlatamadığın için utan.
Aşkın hakkını veremediğin,
Kerem kadar olamadığın için utan.
Dağları delemediğin,

Bir gün gideceğimi bile bile,
Sevmeseydin diyorsun da,
Sanki sen öleceğini bile bile,
Yaşamaktan vazgeçebiliyor musun?

Sevmek benim, sevilmek senin kaderin,
Yanmak benim, yakmak senin kısmetin,
Gece benim, gündüz senindir,
Dert bende, derman sendedir,

Görüyorsun ya sevgili biz ayrılamayız,

Sanki ben çok meraklıydım,
Sana gönül vermeye.
Sanki can atıyordum,
Al bu can senin demeye.
Sanıyor musun ki;
Her önüme geleni seviyordum.

Ne çıkar sen yanımda olmasan…
Kalbim zaten seninle değil mi?
Benim için beynamaz demişler,
Sevmek en büyük ibadet değil mi?

Ne çıkar ellerini tutmasam,

Sen yorulmak nedir bilir misin?
Ama öyle omuzlarındaki yükten değil,
Kalbin sana ağır geldiğinden...
Öyle, yoğun çalışmaktan filan değil,
Çok ama çok sevmekten...

Bu zaman başka zaman, aşk dediğin para pul…
Kalmadı öyle sevdanın peşine koşup gelecek bir kul,
Yüzyıllar öncesinde sevseydin eğer, bulunurdu belki orta bir yol.
Lakin bu zamanda dünya malı, maalesef ki sevdadan çok daha makbul…

Ey gönül;
Sevmek yürek işidir,
Yani bizdendir.
Sevilmek ise nasiptir,
Yani Hak'tandır.
O halde biz,