Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Özlemek mi?
Hadi oradan...
Ben seni ne özleyeceğim!
Sanki geldiğin mi var.
Sanki dünya gözü ile,
Seni bir kez gördüğüm mü var.

Yüreğimdeki yanıklar,
Saçlarımdaki aklar,
Hepsi senin eserin,
Zamana bahane bulma.
Geçen yıllar yüzünden,
Böyle olduğumu sanma...

Onu görünce dedim ki,
Sen sadece gördüğünü seversin,
Ben ise yalnız sevdiğimi görürüm.
Sen gözden ırak olmayı ayrılık bilirsin,
Ben ise, gönülden uzak olunca ölürüm...

Ben bu dalganın sahillerime vuruşunu sevdim.
Bu fırtınanın dallarımı kırışını,
Yüreğimin bedenime baş kaldırışını sevdim.
Ben bu tufanın yakıp yıkışını,
Yağmurun sicim gibi yağışını sevdim.
Gece ile gündüzün savaşını,

Ben hiç seninle uyumadım,
Sesini duymadım,
Bu zamana kadar seni görmedim,
Saçlarını bir kez olsun öpmedim.
Sevmedim de zaten,
Gönlüme hiç düşmedin,

Ey canımın Canan'ı,
Ey ömrümün sultanı,
Yaradan beni sana,
Seni de yazmışsa bana,
Bu yazgıya bize özel bir isim konmalı,
Her seslendiğimde sana,

Ey hanesini benden esirgeyen sevgili,
Kapını değil kalbini çalmaya geldim.
Aşkını sevgisini gizleyen sevgili,
Seni almaya değil senin olmaya geldim.
***
Ey varını yoğunu benden kaçıran sevgili,

Senin suçun yok...
Gözlerin gözlerimin,
Sözlerin şiirlerimin,
Güzelliğin kalbimin,
Kokun ciğerlerimin,
Ellerin ellerimin,

Seni sahiplenmek;
Gökyüzü benim demekti.
Kuşlara aramıza girmeyin diyerek,
Bulutların dahi senden gitmesini istemekti.
Seni sahiplenmek;
Denizler benim demekti.

Ben seni yokluğunda da severim.
Sen yeter ki, kalbimdeki yerini kaybetme.
İstersen eğer, sensiz de yaşarım.
Sen yeter ki, kalbimi de benden alıp gitme.

Ben seni son nefesim tükenene dek beklerim.