Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

De ki zaten hiç olmamıştı.
Bir hayaldi bitti, bir düştü gitti.
De ki uykudaydım uyandım.
Bir dertti başımdan savdım.
Derin bir oh çek yürekten.
Sonra da kurtuldum de,

Biri yaklaşmak ister
Diğeri uzaklaşmak.
Biri çeker
Diğeri iter.
Biri sarılır
Diğeri darılır.

Biri olmalı insanın hayatında,
Yanında iken huzur bulduğu,
Yaklaştıkça her adımda,
Kokusu ile gülleri kıskandırdığı,
Biri olmalı insanın hayatında...
Aklına her geldiğinde yüzü gülmeli,

Biri var,
Dualarında hep seni anan,
Yüreği sen diye atan.
Uzak kalınca,
Ortalığı bir birine katan,
Biri var işte,

Nice cefalar çektim senin uğruna,
Kaç kişinin ahını aldım,
Düşerken yoluna,
Üzerine bastığım toprak dahi,
Aldı da beni koynuna,
Başımın üzerinde taşıdığım sen,

Ey gönül;
Bir günü daha tükettik,
Gül yüzlüyü görmeden.
Bir günü daha heba ettik,
Kalan zamanı bilmeden.
Oysa onsuz nefes bile almazdık.

Sana ait gönül bahçesinde gül olmak,
Bir ömür boyu diken üstünde kalmaktı.
Gitti gidecek diyerek,
Biteceğini bilerek,
Her an tetikte,
Her an korkuyla yaşamaktı.

İsmini cismini unut dedin,
Unuttum.
Yerini yurdunu bırak dedin,
bıraktım.
Kendinden geç dedin,
geçtim.

Gökyüzü şu ayrılığı duysa,
Tek bir bulut kalmaz ağlardı.
Güneş bir daha gülmez,
Işığını kâinattan saklardı.
Yıldızlar kararır,
Ay dahi dünyasına küserdi.

Bana aşkı soruyorlar.
Oysa ben bir seni bilirdim,
Bir de gözlerini..