Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ey gökyüzü, bir daha bana aşk dersen,
Bilesin ki yeryüzünü sana tercih ederim.
Gayrı bir kez bile yarin gözlerine benzersen,
İnan bana toprağa karışır da çeker giderim...
***
Ey güneş, bir daha aşk ile doğarsan,

Ey gönlüm;
Aynı rüyayı bir daha göremezsin.
Bir düştü bu yaşadığın,
Uyanmam diyemezsin.
Acı gerçekler dururken karşında,
Hiç birini görmezden gelemezsin.

Son bir dua gerek bana.
Bir daha dönmemeye,
Aşka tekrar düşmemeye,
Sevgiliyi düşünmemeye dair,
Son bir yemin,
Son bir ant gerek.

Gözlerinin ateşinde eriyen kar tanesi gibi gönlüm.
Vuruldum ya bir kere,
Artık bana ait değildir ömrüm.
Görmez misin sevgili,
Hasretinden nasıl da deliye döndüm.
Korkma alevimden,

De ki zaten hiç olmamıştı.
Bir hayaldi bitti, bir düştü gitti.
De ki uykudaydım uyandım.
Bir dertti başımdan savdım.
Derin bir oh çek yürekten.
Sonra da kurtuldum de,

Biri yaklaşmak ister
Diğeri uzaklaşmak.
Biri çeker
Diğeri iter.
Biri sarılır
Diğeri darılır.

Biri olmalı insanın hayatında,
Yanında iken huzur bulduğu,
Yaklaştıkça her adımda,
Kokusu ile gülleri kıskandırdığı,
Biri olmalı insanın hayatında...
Aklına her geldiğinde yüzü gülmeli,

Biri var,
Dualarında hep seni anan,
Yüreği sen diye atan.
Uzak kalınca,
Ortalığı bir birine katan,
Biri var işte,

Nice cefalar çektim senin uğruna,
Kaç kişinin ahını aldım,
Düşerken yoluna,
Üzerine bastığım toprak dahi,
Aldı da beni koynuna,
Başımın üzerinde taşıdığım sen,

Ey gönül;
Bir günü daha tükettik,
Gül yüzlüyü görmeden.
Bir günü daha heba ettik,
Kalan zamanı bilmeden.
Oysa onsuz nefes bile almazdık.