Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ey sevgili;
Şefkatin de hoş nefretinde.
Zulmün de güzel merhametinde.
Sitemin başka tatlı,
Küsmen başka.
Her halin ne de güzel yakışıyor aşka.

Bugün her kapıyı çalasım,
Açan olunca da kaçasım var.
Gül yapraklarını koparasım,
Dört bir yana saçasım var.
Önüme gelene çatasım,
Yoldan geçene omuz atasım var.

Giderken gördüm;
Sadece tek bir kişiydi,
Lakin yüreğime sorsan,
Herkes gitmiş gibiydi.
Daha ilk anda anladım
Biten tek bir ilişkiydi.

Dün seni sevdiğini söyleyen,
Bu gün dost kalalım diyorsa,
Her şey bitmiş demektir.
Tek amacı kalıp enkazı seyretmektir.
Bu sebepten kırıp dökmeden,
Yakıp yıkmadan gitmek gerektir...

Evet, her şey değişti anne, neden diye mi soruyorsun...
Çünkü kimseler kıymet bilmez oldu, biz demeyi unuttu.
Senin zamanın gibi etraf sevgi kokmuyor.
Çiçekler sokakları süslemiyor.
Yeşil sadece resimlerde kaldı, siyah tüm yürekleri kapladı.
Aç kalınca kapını çalan, hasta olunca halini soran kalmadı.

Her veda böyledir aslında,
Kabullenemezsin.
Dilin güle güle dese de,
Yüreğe söz geçiremezsin.
Bakakalırsın ardından,
Sanki her an girecekmiş gibidir kapından,

Ben hep anlatacağım ama,
Sen hiç anlamayacaksın,
Hem bende ki seni,
Hem sendeki beni...
Bilemeyeceksin hislerimi,
Kalbimdeki yerini.

Her şeyim olmak varken,
Hiç bir şeyim olmayı seçtin.
Gönlüme sultan diye beklerken,
Aleme köle olmayı seçtin.
Anla sevgili,
Ben seni değil, sen beni kaybettin...

Ağlıyorsam;
Canım yandığından değil,
İçim acıdığından.
Bir yerim kanadığından değil,
Yüreğim sızladığından.
Kalmıyorsam;

İnan bana bensizken herşeyin olsa,
Benimleyken hiçbir şeyin kadar etmez.
Ve yokluğumda saatler geçmezken,
Varlığımda bir ömür sana yetmez.