Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne zaman görsem seni,
Bir yıldız daha kayar gökyüzümden.
Biraz daha kararır iç dünyam.
Bir ton daha koyu olurum.
Aydınlığı unuturum.
Ne zaman duysam sesini,

Bir yolu olmalı bu aşkı unutmanın.
Bir çaresi bulunmalı,
Hayata tekrar tutunmanın,
Bu dertten kurtulmanın.
Yoksa mümkün değil,
Böyle sürüp gidemez.

Bir zamanlar senden giderken,
Gözüm arkada kalırdı,
Hatırla...
Kapıya kadar gider,
Sonra geri gelirdim,
Ardından bir daha ve sonra,

Anladım ki;
Ne beklenen gelecek,
Ne de bu ömür,
Onsuz bitecek.
Anladım ki;
Ne hasretim dinecek,

Ben seni kaybettim,
Ama sen de beni kazanamadın.
Ben senden vazgeçtim,
Ama sen de hiç çabalamadın.
***
Bir hayaldin sadece,

Ayrılık hasreti dayanılmaz olmuşken,
Gel sevgili, yağmura, buluta karışıp ta gel,
Uzaksa gittiğin yerler, bir sonbahar yaprağına tutun,
Rüzgârla, fırtınayla savrulup ta gel.
***
Şimşeklerin çaksın tekrar yüreğime ziyanı yok.

Farkında mısın bilmem ama,
Yola düşerek gittiğin yerde değil,
Veda ederek bittiğin yerdesin.
Son günlerde görüldüğün yerde değil,
Gönüllerde gömüldüğün yerdesin.
Anla işte yüreğimde kabirdesin...

Biz başka sevdik.
Zaman mekan bilmedik.
Nerede olduğumuzu düşünmedik.
Sadece sevdiğimizle olup olmadığımıza baktık.
Beraber isek her yeri kendimize cennet yaptık.
Ayrı isek cenneti bile cehennem saydık.

Bırakın dostlar, hakkında kötü söz etmeyin,
O; gönlümü almaya değil, çalmaya geldi,
Görevi dışında bir şey yapıyor zannetmeyin,
O; han evimi yapmaya değil, yıkmaya geldi.

Dokunmayın ne olur, bırakın işini yapsın,

Aynı anda kalktık ayağa.
Birbirimize doğru yürüsek,
Asrın buluşması olacaktı.
Sırtımızı dönmüş olsak,
Hüzünlü bir veda olacaktı.
Ama biz öylece kaldık,