Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

İşte gidiyorsun...
Veda bile etmeden,
Hoşçakal demeden,
Gidiyorsun işte,
Ne haldeyim bilmeden...
Yokluğunda ben yine,

Şiirler geldi kaleme; yazıp yolladım,
Tek biri olsun benden gitmedi.
Sözler geldi dilime; susup sakladım,
Bir tanesi bile aklıma girmedi.
Gördüm ki harcadığım hiç bitmedi,
Sakladığım şeyler ise bana bile yetmedi.

Ey gönlüm;
Hangi söz kurşun olup saplandı yüreğine.
Hangi gece sebep oldu gözlerinin rengine.
Neden bir türlü hayata dönmezsin.
Nasıl olur da bunca renk varken,
Siyahtan başkasını görmezsin.

Sen bana iyi gelmiyorsun...
Ne zaman görsem seni,
Kendimden utanıyorum.
Öyle bir hal alıyorum ki,
Ben beni tanımıyorum.
Yüreğimde bir şeyler oluyor ama

Eğer hayallerimin değil de,
Hayatımın kadını olsaydın.
Senden asla vazgeçemezdim.
Eğer yalan değil de,
Gerçek olsaydın.
Bir adım ötene gidemezdim.

Dünya da göstermediğin saadet seninle,
Eksik etmediğin hasret benimle kaldı.
Oysa ne yollar vardı alınacak,
Ne günler vardı yaşanacak,
Kim derdi ki bu gözler,
Mutluluktan değil de acıdan yaşaracak.

Giderken hani,
Çok iyi biri olduğumu söylemiştin ya,
Daha iyisini hak ettiğimi,
Ömrümce hep mutluluk dilemiştin hani,
İyiyim aşkım,
Artık çok daha iyiyim.

Benden iyiyim dememi bekleme sevgili,
Nasılsın diye sorma...
Mektup yollama...
Sonra kağıda kokun siner dayanamam.
Yapma...
Ne olur sevgili,

Kabul ediyorum;
Değerini bilen birisi,
İlla ki bulunurdu.
Ama böyle değer vereni bulamazdın.
İtiraz etmiyorum;
Benden güzel nicesi,

Kabul;
Aklım başımda değildi.
Yanacağımı bile bile,
Ateşten uzak duramadım.
Kabul;
Kalbim söz dinlemedi.