Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Söyle yar,
Gittiğin o yerde seni bekleyen ne var.
Bu kadar mı gerekliydi gidişin,
Bu kadar mı çoktu özleyişin.
Söyle yar,
Bensiz hayatın ne tadı var.

İnsan dilerse elbet bulunur bir yol,
Niyet iyi olmazsa her yol kaybolur.
Gönül severse, kör göz badem olur.
Yok, sevmezse selamı dahi kusur olur…

Kalmak için yürek yok ise,

Söz vardır;
Dinleyeni güldürür...
Söz vardır;
Söyleyeni öldürür...
Söz vardır;
Oturup düşündürür...

Söz vermiştim...
Sensiz tek bir nefes bile,
Bana haram demiştim.
Hakkını helal et sevgili,
İlk defa sensizken yüzüm güldü.
Çünkü dün,

Bu kalp benim ama,
İçinde hep sen yaşıyorsun.
Sözde sahibi benim ama,
Bana tek parça bırakmıyorsun.
Bu yaptığın kanunsuz biliyorsun.
Çünkü alenen suç işliyorsun...

Suç onda değildi ki;
Ben sevmeyi bilemedim.
Daha ilk görüşte,
Tuttum kalbimi verdim.
Daha ilk gülüşte,
Yelkenleri suya serdim.

Oluyormuş...
İyi ya da kötü, az ya da çok,
Sensiz de oluyormuş.
Hayat işte,
Öyle ya da böyle yaşanıyormuş.
Hiç kimse ne ayrılıktan,

Söz dediğin nedir ki,
Bana sürekli sus dersin.
Mühim olan manadır,
Benden iyi bilirsin.
O manaya varırsan,
Susmak ta çok şey anlatır.

Ey kalbim;
Öylesine yoruldum ki ardından gelmekten,
Artık dursan da,
Biraz dinlensek diyorum.
Öyle bitkin düştüm ki seni takip etmekten,
Artık ölsen de,

Sus konuşma ne olur.
İliklerime kadar sızlıyorum.
Zaten çocuk gibiyim bilirsin,
Sözlerinden anlam çıkarıp,
Seveceksin sanıyorum.
Heyecanlanıp sabırsızlanıyorum.