Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bazen diyorum ki hiç yaşamasaydım,
Nasıl olsa zaten bilmiyordum aşkı.
Tanımasaydım seni, görmeseydim gözlerini.
Hayatı bildiğimden ibaret sansaydım,
Aşkı sadece kitaplarda okusaydım.
O zaman dayanmak daha kolay olurdu.

Ne oldum ne yoktum.
Ne azdım ne  çoktum.
Aktım gönülden gönüle.
Ne doldum ne de boştum.
*
Gördüm hasretim katlandı.

Gözüyle değil gönlüyle gören için,
Gözden ırak olsan neye yarar.
Aklıyla değil kalbiyle seven için,
Zalim olup zulmetsen ne çıkar...
***
Teniyle değil canıyla gelen için,

Ey kalbim;
Hiç bir aşk bir başına yaşanmaz.
Bil ki hiç bir yola, yalnız çıkılmaz.
Bu dünya da,
Her şeyin bir tamamlayanı var.
Yarım kaldım diye üzülme.

İçim üşüyorum dedikçe,
Üstüme battaniye attı.
Ben tir tir titrerken,
O daha çok yaktı...
Oysa tek yapması gereken,
Bir kez sevgi ile bakmaktı...

İçim üşüyor sevgili.
Belli ki yanıma değil de,
Yine aklıma geleceksin.
Olsun sen yeter ki gel bana.
İster yanıma ister aklıma...

Sildim için rahat olsun.
Anıları aklımdan,
İsmini rehberinden,
Resmini albümümden,
Sevgini kalbimden,
Seni ömründen...

Bana kızıyorsun da;
Kolay değildi seni unutmam.
Ama için rahat olsun,
Gayrı nefes olsan,
Seni yine solumam...

İçmeden sarhoş olunur mu diyordum,
O zaman sevda neymiş bilmiyordum.
Şimdi ayılmak için kadeh kadeh içiyorum,
Ama içtikçe kendimden daha çok geçiyorum.

Gitmeden menzile varılır mı diyordum,

Kim bilir; belki de haksızlık yapıyorum sana,
Sevilmenin sevmekten zor olma ihtimali de var...
Ben aşkından yandığım için kızıyorum ama.
Yakmanın yanmaktan zor olma ihtimali de var...

Belki senin de vicdanın sızlıyordur kim bilir,