Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ey sevgili, sessizliği inlet ve beni sevdiğini söyle,
Acılar dinsin, hasta gönlüm uykusundan uyansın,
Senin için zalim diyen aklım, kalbimden utansın.
Söyle sevgili, söyle ki içimde yer yerinden oynasın...

Ey sevgili, geceyi aydınlat ve beni sevdiğini söyle,

Bu aşka nasıl düştüm ne önemi vardı.
Bile isteye kalpsiz kalmıştım.
Bir ihtimal beni sever sanmıştım.
Aydınlık için bir adım atmıştım.
Hayatıma bir anlam,
Yarınlarıma bir umut katmıştım...

Beni el gibi yabancı bilmesen,
Kendini böyle uzak hissetmesen,
Arada bir özledim desen,
Benden gelmemi istesen,
Olmaz mı sevgili olmaz mı,
Yüreğinde ki boşluk,

Seven sevdiğini arar, gayrısına bakıp geçer,
Seven sevdiğini sorar, gayrısını dinler geçer,
Seven sevdiğine gücenir, gayrısına gülüp geçer,
Seni aramam, seni sormam, sana gücenmem ondandır...
***
Seven sevdiğini bekler, gayrısının yanından geçer,

Git...
Aklımı daha fazla almadan,
Ahım sende kalmadan.
Vakit çok geç olmadan git...
Gözlerim yaş dolmadan,
Betim benzim solmadan,

Ne yaptıysam ben kendim yaptım.
Tuttum seni kendime kattım.
Seninle yattım, seninle kalktım.
Senin benden haberin bile yok.
Beni ateşe kimseler değil,
Yine ben kendim attım…

O değil de,
Şimdi diyorsun ki;
Biz hiç mi bir şey yaşamadık.
Hiç mi var olmadık,
Hiç mi sevmedik.
Yani birbirimize değer de mi vermedik.

Dilim susar,
Yüreğim haykırır içte...
Her ne etsem,
Sesim duyulmaz işte.
Sarılırım hasretine gizlice.
Akıtırım gözyaşımı sessizce.

Hasretin sarmışken dört bir yanımı,
Susma söyle sevgili, ben nasıl güleyim,
Ecelden önce davranıp ta almışken canımı,
Ben Azrail’e hangi canı verip de öleyim.
***
Gitmek kolay sevgili, kalan ol da seni göreyim,

Bana acıyı anlatma.
Çok oldu ben o eşikten geçeli.
Hele hasretten hiç bahsetme.
Yıllar oldu ben o zehirden içeli.
Hüzün deme bana.
Dert deme keder deme.