Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

İçim üşüyor sevgili.
Belli ki yanıma değil de,
Yine aklıma geleceksin.
Olsun sen yeter ki gel bana.
İster yanıma ister aklıma...

Sildim için rahat olsun.
Anıları aklımdan,
İsmini rehberinden,
Resmini albümümden,
Sevgini kalbimden,
Seni ömründen...

Bana kızıyorsun da;
Kolay değildi seni unutmam.
Ama için rahat olsun,
Gayrı nefes olsan,
Seni yine solumam...

İçmeden sarhoş olunur mu diyordum,
O zaman sevda neymiş bilmiyordum.
Şimdi ayılmak için kadeh kadeh içiyorum,
Ama içtikçe kendimden daha çok geçiyorum.

Gitmeden menzile varılır mı diyordum,

Kim bilir; belki de haksızlık yapıyorum sana,
Sevilmenin sevmekten zor olma ihtimali de var...
Ben aşkından yandığım için kızıyorum ama.
Yakmanın yanmaktan zor olma ihtimali de var...

Belki senin de vicdanın sızlıyordur kim bilir,

İki çeşit erkek vardır;
Sevdiği mutlu ettiği için onu seven,
Bir de sevdiğini mutlu etmek için seven.
Ve iki çeşit kadın vardır;
Sevdiğinin her istediğini yapmasını isteyen,
Bir de her istediğini yaptığı için onu sevmeyen...

İki çeşit erkek vardır;
Kendini mutlu etmek için birini seven,
Bir de;
Kendisi mutlu etmek için birini seven…

Ve iki çeşit kadın vardır;

Çok şey değildi bize düşen,
Nefret değil,
Öfke değil,
Sadece sevmekti.
Sevmek ve merhamet etmek,
Gelmesek,

İkimizde çok acı çekiyorduk.
Ben sevilmeden sevdigim için,
O, sevmeden sevildigi için,
Ama ben sevmekten vazgeçemiyordum,
O, sevilmekten.
Çünkü ben sevmeyi seviyordum,

İkimiz de vazgeçtik...
Önce kendimizden,
Sonra sevgimizden...
Aynı anda uzaklaştık...
Önce gözlerimizden,
Sonra gönüllerimizden.