Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben sende merhameti gördüm.
Sabrı hoşgörüyü gördüm.
Hem ahdı, hem vefayı,
Ahde vefayı gördüm.
Ben sende anneyi, babayı gördüm.
Arkadaşı, yoldaşı gördüm.

Anlamıyorsun sevgili,
Senden dileğim benim olman değil,
Bende kendini bulmandır.
Benim ile yaşaman değil,
Benim ile yaşlanmandır...
***

Bir zamanlar senden giderken,
Gözüm hep arkada kalırdı,
Hatırla...
Kapıya kadar gider,
Sonra geri gelirdim,
Ardından bir daha,

Ben senden gidemiyorum.
Her gün deniyorum ama bir adım dahi atamıyorum.
Aklım sende kalıyor, kalbim sen diye atıyor.
Gözlerim seni arıyor, kokun etrafımı sarıyor.
Ve ben senden gidemiyorum,
Günde bin defa deniyorum,

Sen paha biçilmez olmayı değil,
Paha biçilmez olanı seçtin,
Ben yorgun kalbimle mücadele etmek yerine,
Senden vazgeçtim.
Gün gelip sen birlikte gezdiğimiz yerlerde,
Benden bir iz ararken,

En olmadık zamanda,
Hiç ummadığın bir anda,
Yüreğimde ki senden kurtulacağım,
Bülbül benden cesaret alacak,
Mecnun Leyla'sından ayrılacak,
Ferhat yeniden dağlarla barışacak,

Senden önce de yaşıyordum,
Ama hiç nefes almıyordum.
O zaman da dert taşıyordum.
Ama çaresiz kalmıyordum.
Demem o ki;
Hem sende can buldum,

Ben senden vazgeçmezdim,
Bu can bu tenden gitmese...
Yemin billah terk etmezdim,
Bana yazılan ömür bitmese...

Ben benden vazgeçmezdim,

Ey gönlüm sende bir gün öleceksin.
Dünya denen bu mekandan,
Elbet göçüp gideceksin.
Kaçış yok gönlüm Azraili göreceksin,
İşte o an geldiğinde,
Her şey yalanmış diyeceksin.

Ben sende şekilleniyorum sevgili,
Yürümeyi, konuşmayı senden öğreniyorum.
Yüzüm, gözüm sana benziyor.
Özüm, sözüm seni söylüyor.
Doğruların doğrum oluyor.
Yanlışların yanlışıma karışıyor...