Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben bu zamanın adamı değilim,
Bunu bilesin,
Düştüm mü yüreğine,
Bir ömür çıkmaz kalırım,
Sen kalbimi benden almak istersin ama,
Ben kalbinle kalmam,

Karşıma ilk çıktığında,
Kalbimi çalmıştın.
En son karşılaşmamızda,
Aklıma girmiştin.
Güya beni menfaat düşkünü sanmıştın.
Oysa senin,

O bendendi ama beni hiç sevmedi.
Sürekli bendeydi ama yerini beğenmedi.
Doğduğunda içimdeydi çaresi yoktu,
Bu bedendeydi ama kalmayı istemedi...

Sandı ki kalbimden çıkarsa kurtulacak.

Dedi; sen aşkını yaşa bende neyi ararsın?
Dedim; aşkı ben yaşayacaksam sen niye varsın.

Dedi; ben aşka inanmam sadece sevdiğimi sanmışım,
Dedim; aşktan uzak kalbine, boşuna mı yanmışım...

Gönlüm bir güzele düşmüş,
Güzel benden habersiz.
Gözler tüm yaşını dökmüş,
Döken bundan habersiz.

Beden yollara düşmüş,

Hatır diye bir şey var,
Yapmam dediğim her şeyi,
Bana yaptıran.
Bir de akıl diye bir şey var.
Bende olmayan...

Karanlık değil ki,
Bu içine düştüğüm.
Acı değil,
Keder değil ki,
İçimde büyüttüğüm.
Hani ışığın kör etmesi gibi,

Senin gibi oldum inanamazsın.
Artık bende kendimi,
Çok kötü hissediyorum,
Seni sevdiğim için,
Değer verdiğim için,
Sana defalarca geldiğim için...

Öyle güzel kayboldum ki sende,
Sen bile bulamazsın artık beni kendinde.
Kalbine sorsan da o şimdi nerde,
Bir daha olmam baktığın hiçbir yerde.
***
Öyle güzel kurudum ki gözlerinde,

Ben severken mutluydum,
Sen sevilirken mutsuz,
Ben acı çekerken mutluydum,
Sen çektirirken mutsuz,
Ben ağlarken mutluydum,
Sen gülerken mutsuz,