Kalbim aklımın işine,
Ömrümün gidişine karışıyor.
Uydurduklarım duyduklarıma,
Duygularım gördüklerime,
Bildiklerim bilmediklerime karışıyor.
***
Eskiden duygular net,
İnsanlar mertti.
Ya gerçekten sever,
Ya da sırtını döner giderdi.
Ben bu zamanda gördüm,
Aşığım deyip ayrılanı,
Ben çekilirim,
Yerimi onlarcası doldurur doldurmasına ama.
Ya dilin başka, kalbin başka söylüyorsa...
Ya boşluğum dolmaz da,
Onlarcası bir ben etmezse.
Ya da gelen gideni aratıp,
Çocukken annem onu ne kadar sevdiğimi sorardı.
Açardım kollarımı bu kadar derdim dünya onun olurdu.
Şimdi sen seni ne kadar sevdiğimi soruyorsun.
Yüreğim kadar diyorum beğenmiyorsun.
Oysa yüreğim kollarımdan çok daha büyük bilmiyorsun...
Her acıya dayanacak gücü,
Bulurken kendimde,
Tek bir sözüne kırılıp ağlıyorsam,
Kurşun işlemeyen sinemden,
Tek bakışınla vurulup dağılıyorsam,
Yere göğe sığmaz iken,
Her gün onu hatırlatıp durma hayat.
Zaten bir an bile unutmuyorum.
Aynı şeyleri sorup beni yorma hayat.
Bu ayrılığı inan ben de anlamıyorum.
Bende bir hal var sevgili.
İçim dışım sen olmuşsun.
Bende bana yer kalmamış,,
Tüm benliğime dolmuşsun.
Huyum suyum sana benzemiş.
Kim görse beni sen zannetmiş.
Hangi kış üşüttüyse yüreğimi,
Hiç bir yaz ısıtmıyor.
Hangi dert büktüyse belimi,
Hiç bir şifa düzeltmiyor.
Ey yar bende bir hal var.
Artık anlaşamıyorduk,
Çünkü konuşmuyor bağırıyorduk.
Hiçbir nasihata uymuyor,
Kimsenin sözünü duymuyorduk.
Sanırsın ki bile isteye,
Hasreti üzerimize çağırıyorduk.
Sen...
Bendeki ben.
Sen...
Bana hükmeden.
Hem can veren,
Hem canımı alan.




-
Alpay Ekmekci
Tüm Yorumlarduygularımızı tercüme etmişsiniz şairim