Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Kalbinin derinliklerine attığım ilk adımda,
Gördüm ki oradaki yokluğuma sebep sensin.
Savrulup gözlerinin kıyısına her vurduğumda,
Anladım ki gözlerinde boğulmama sebep sensin.
***
Ellerim ellerine her dokunduğunda,

Sebebi yok, gerekçesi veya nedeni de yok.
Ne ben konuşarak anlatabilirim,
Ne sen okuyarak anlayabilirsin,
Sadece sevdim; sebepsiz, nedensiz...
Hem de öyle baktığım herkeste,
Senden bir şey bulacak kadar da değil,

Sen hüznünü gönder bana,
Ben ağlarım yerine,
Senden gelen dert nedir ki şu sevdalı gönlüme,
Ben çekerim, her cefan tacımdır,
Başım, gözüm üstüne.
Sen ağlama sevdiğim,

Akıllı ol diyorlar evlat, sen akıllı olma.
Dünyada akıllı çok, sen onlara uyma.
Yürekli ol yeter, inan gayrısı yalan dolan.
Kalbinin sesini duy sadece odur aslolan.

Merhamet yürektedir evlat, akılda değil.

Bir fırtına kopar da içinde,
Yıkılmaz sandığın her şeyi, yıkar da gider.
Öyle bir şimşek çakar ki yüreğinde,
Yanmaz sandığın ne varsa, yakar da gider.

Sen aşkı bilmezsin güzelim, hazırlığı olmaz.

Yazdıklarımı okumaya dahi,
Yüreğin yetmezken,
Yaşadıklarıma nasıl dayanacaksın.
Sevdanın ateşine yaklaşmaya dahi,
Cesaret etmezken,
Benimle bir olup,

Sen bana adım adım gel,
Ben sana koşmazsam adam değilim,
Sen beni damla damla sev,
Derya olup coşmazsam adam değilim.

Sen bana uzaklardan seslen,

Hissettiğim kadardı, kalbimdeki yerin.
Dilimin döndüğü kadardı bendeki sevgin,
Düşündüğüm kadardı aklımdaki varlığın.
İnan sevgili ben vardım diye sende vardın...

Yıllarca ben anlattım, sen dinledin.

Ben ne yana kaçsam yolum sana çıkıyor.
Hangi tarafa baksam gözüm seni görüyor.
Uzaklaştıkça yaklaşıyorum,
Kaçtıkça kucağına düşüyorum.
Aşkının ateşinde yandıkça üşüyor,
Üşüdükçe soğuktan yanıyorum.

Sen beni boş ver,
Ben ettiklerini düşündükçe,
Kendimi doldururum.
Sen yeter ki beni bana ver.
Ben beni buldukça,
Seni kendime unuttururum...