Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bilirsin sen,
Ne olur yardım et...
Hangi söz seni bana getirir.
Hangi yol bu hasreti bitirir.
Vuslatın adı nedir,
Kendi nerdedir.

Ey sevgili,
Bana bir yol ver,
Ya sana gelsin,
Ya senden gitsin,
Bana o yolda yürüyecek güç ver,
Sana geliyorsa yol,

Nasıl bir yanılgıdır,
Seni benden alıp götüren.
Nasıl bir yanlıştır,
Bitmez denilen bu aşkı bitiren.
Ey gökleri yerlere indiren,
Yerleri diplerle bir eden.

Bana seni soruyorlar,
Anlat neyin olur diyorlar,
Uzaktan, çok uzaktan aşkım,
Sevdasına yandığım olur diyorum.
Uzaktan aşk olur mu, o nasıl iş diyorlar,
Ben onu dünyada değil,

Yüzüm yok,
Bana dön demiyorum.
Lüzum yok,
Beni sevmeni de istemiyorum.
Sadece oralarda kalma diyorum.
Sen gel buralardan ben gidiyorum.

Sen bana gelme sevgili,
Ben senin gittiğin her yerde olurum,
Yeter ki gönülden çağır beni sevgili,
Sen daha gel demeden,
Ben kendimi,
İstediğin o yerde bulurum.

Sen hiç büyümeyen çocuksun derdi
Günden güne çöktüğümü görmeden…
Hep dizlerine sığınmamdan bahsederdi,
Gözlerimden yaş döktüğümü bilmeden…
***
Oysa ben gizli gizli kollarında ağlardım,

Bana hep ''yaşlısın'' derdi,
Yaşlarıma sebep kendisiydi ama bilmezdi.
Haklıydı, aramızda gerçekten yaş farkı vardı,
Çünkü benim gözlerim her zaman,
Onun gözlerinden çok daha fazla ağlardı.

Sen öyle güzel uyutmuştun ki beni,
Gerçeği bildiğim halde yalan diyemedim.
Bilsen öyle zor unutmuştum ki seni,
Maziyi sildiğim halde uzağa gidemedim...
***
Sen öyle güzel yakmıştın ki beni,

Bana iyi gelmiyorsun.
Bana kötü de gelmiyorsun.
Aslında bana hiç gelmiyorsun.