Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Yanında rüyadaydım,
Ayrılınca ayıldım.
Uykuda dünyadaydım,
Öldüğümde uyandım.

Yoklukta varlık vardı,

Senden giderken biraz uzaklaştığımda,
Aşkta gurur olmaz deyip dönüyordum.
Oysa dönerken attığım her adımda,
Gurur değil onurmuş tükenen bilmiyordum...
***
Kapı kapı dolaşıp seni aradığımda,

Gönül üzülüyor,
Yaptıkları için,
Yapmadıkları için.
Söyledikleri için,
Sustukları için.
Üzülüyor işte için için...

Ey aşk elinden bertaraf olan kalbim.
Yan sende.
Dilediğin kadar,
İstediğin kadar yan.
Ancak ne kadar yansan da,
Sakın belli etme yandığını.

Yanlış anlama,
Bazen yangını söndürmek için,
Yine yangın çıkarmak gerektir.
Sana sevgiyle bakmam da,
Kalbimi tekrar yakmam da ondan.

Yanlışım sevmek değildi ki...
Bugün olsa yine severdim.
Lakin bu kadar deli,
Bu kadar çok sevmezdim.
Sevdamın ağırlığı altında,
Sevdiğimi ezmezdim...

Yapma can, sakın yapma.
Bir kez daha bu yükü taşıyamazsın.
Ne olur aşka boyun eğme.
Vebali çok ağır kaldıramazsın.
Yapma can,
Sakın ama sakın yapma.

Bu kısacık hayata;
Böyle bir aşk sığar mı derken,
Aşk bitti de ömür hala bitmedi.
Bu bedende onu can bilirken,
O gitti de, can hala gitmedi.
Ne söylediysem kar etmedi.

Ve yaprak düştü dalından,
Sen;
Düşmeme sebep kader dedin,
Vakit geçti, mevsim bitti dedin.
Ben;
Dalında tutmadın diye,

Ve yaprak düştü dalından,
Sen düşmeme sebep kader dedin,
Vakit geçti, mevsim bitti dedin,
Ben dalında tutmadın diye hep sitem ettim.

Belki sen haklıydın, kaderdi, yazgıydı bu,