Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Suç onda değildi ki;
Ben sevmeyi bilemedim.
Daha ilk görüşte,
Tuttum kalbimi verdim.
Daha ilk gülüşte,
Yelkenleri suya serdim.

Gözlerin ister mavi olsun,
İster kömür karası,
Saçların ister siyah olsun,
İster altın sarısı.
Ey beklediğim,
Ey gönlümün öbür yarısı,

Olmayanın olmadığına kahretmektense,
Olanın olduğuna şükretmeli insan.

Bugün yine terk ediyorum seni,
Hem de senin haberin olmadan,
Sen bunu bilmeden.
Kimselere söylemeden...
Evet içimde fırtınalar kopacak.
Evet depremler yüreğimi yerle yeksan edecek.

Oluyormuş...
İyi ya da kötü, az ya da çok,
Sensiz de oluyormuş.
Hayat işte,
Öyle ya da böyle yaşanıyormuş.
Hiç kimse ne ayrılıktan,

Söz dediğin nedir ki,
Bana sürekli sus dersin.
Mühim olan manadır,
Benden iyi bilirsin.
O manaya varırsan,
Susmak ta çok şey anlatır.

Ey kalbim;
Öylesine yoruldum ki ardından gelmekten,
Artık dursan da,
Biraz dinlensek diyorum.
Öyle bitkin düştüm ki seni takip etmekten,
Artık ölsen de,

Sus konuşma ne olur.
İliklerime kadar sızlıyorum.
Zaten çocuk gibiyim bilirsin,
Sözlerinden anlam çıkarıp,
Seveceksin sanıyorum.
Heyecanlanıp sabırsızlanıyorum.

Susmak; kabullenmektir,
Kadere boyun eğmek,
Hükmüne razı gelmektir,
Susmak; bende sevdim demektir,
Sevdiği halde bunu söyleyememektir.
Susmak; dilin akla ilk isyanı,

Bazen ben de sussam diyorum.
Konuşmasam içime kapansam diyorum.
İç sesimi duysam,
Dış sesimi unutsam diyorum.
Lakin küstü derler diye korkuyorum.
***