Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sen ilk değil, tek göz ağrımdın...
Ne zaman görsem,
Dizlerim titrerdi.
Kalbim yerinden çıkar,
Canım bedenimden giderdi.
Sen aşkın kendisiydin sevgili,

Yüreğimdeki yanıklar,
Saçlarımdaki aklar,
Gözlerimdeki yaşlar.
Zamanın değil senin eserin.
Yaşlılığa bahane bulma.
Sebebi sadece senin sevgin.

Bilesin ki güneşe dokunsam;
Bu kadar yanmaz,
Ateşin ortasında kalsam;
Böyle kor olmazdım.
Ne yaptın bana sevgili;
Ne yaptın ki aslıma dönemiyorum.

Ne zaman aşığım desem,
Kime diyordu,
Sana diyordum,
Ama bir türlü inanmıyordu,
Kızıyordum,
Naz ettiğini sanıyordum,

Ne acı değil mi,
Yüreğimde teksin ama,
Yanımda tek sen yoksun.
Ne garip değil mi,
Yazdığım sensin ama,
Satırlarımda tek sen yoksun.

Gel demek mi daha zordu,
Yoksa gelmek mi?
Sev demek mi beni yordu,
Yoksa sevmek mi?
Tükendim sevgili,
Dağılıp gittim yollarına bakarken.

Aşkta terk etmek olmaz.
Ya yüreğin onda kalır,
Yaşayamazsın.
Ya da o yüreğinde kalır,
Taşıyamazsın.

Tutunacak dalımdın...
Uzandıkça uzağımda kaldın.
Gönlüme bir nefes,
Yaşamama sebeptin...
Gidince çaresiz kaldım.
Görsen bir başınayım,

Tir tir titriyor yüreğim.
Belli ki yanıma değil de,
Yine aklıma geleceksin.
İçim acıyor sevgili,
Yoksa bir kez daha mı,
Kötü haber vereceksin.

Giderken beni öyle güzel dağıtmıştın ki,
Yokluğunda toplamaya kıyamadım.
Kalbime hançeri öyle tatlı saplamıştın ki,
Elim varıp ta çıkarmaya kıyamadım...