Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Unutamadığım sen değildin ki;
Saçlarının mis gibi kokusunu,
Ellerinin yumuşacık dokusunu unutamadım.
Gözlerinin rengini,
Sözlerinin şiddetini,
Önce anlık öfkeni,

Senin için ölürüm diyordum,
Ama yanıldım,
Sen beni yüreğinde yaşatıp,
Hiç unutamayacaksın,

Ben kimse için ölmem diyordun,

Sen git demekte haklısın ama,
Ayaklar tutmayınca;
Gidemiyor işte insan,
Anılar taptaze dururken hafıza da,
Ne kadar istese de,
Silemiyor işte insan.

Unut diyorlar...
Görsen nasıl da kolay söylüyorlar.
Sıradan, basit bir şey der gibi.
İnmişken iki ekmek ister gibi.
Unut diyorlar kolaymış gibi...
***

Unutmanın arefesindeyim can.
Ölümün döşeğinde,
Delirmenin eşiğindeyim.
Yıkadım şimdi yüreğimi.
Akladım benliğimi.
Artık vuslata gün sayıyorum.

Unutmanın arefesindeyim can.
Ölümün döşeğinde,
Delirmenin eşiğindeyim.
Yıkadım şimdi yüreğimi.
Akladım benliğimi.
Artık vuslata gün sayıyorum.

Ben seni öyle büyük bir aşkla sevdim ki,
İstesen de unutman mümkün olmayacak,
Fark etmesen de sende öyle yer ettim ki,
Başka kimi sevsen de yerim dolmayacak.

Ben sana sadece rüyalarında geldim ki,

Unuttum...
Gelmişimi,
Geçmişimi,
Her şeyimi unuttum.
Hep unut diyordun ya;
İşte unuttum...

Ben seni unuttum çoktan,
İnanması güç biliyorum ama unuttum.
Sadece yolum bazen senden geçiyor,
Ve o an aklıma düşüyorsun...
Ancak üzülme çok sürmüyor,
Hemen kapatıyorum gözlerimi,

Ben unuturum unutmasına ama,
Ya bensizliğin acısına,
Dayanmazsa yüreğin...
İyi düşün sevgili,
Gerçekten unutulmak mıdır dileğin.