Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Aşkta tıpkı ömür gibiydi.
Olabilecek her şey olduğu halde,
Hiçbir şey olmamış gibi.
Yaşanabilecek her şey yaşandığı halde,
Hiçbir şey yaşanmamış gibi.
Bir rüyadan uyandığın halde,

Yalansın ama alemin diline düşmüşsün.
Bir de gerçek olsan yok mu...
Yani varmışsın gibi millete dert olmuşsun.
Bende olduğuna inansam çok mu...
***
Seni şiirlerden görüp merak etmişler,

Sen nasıl bir dünyasın.
Tüm öfkeni,
Nefretini bana mı saklarsın.
Nerede huzur,
Nerede saadet,
Mutluluk nerede.

Yalan söyledim...
Her şey bendendi derken,
Bas bayağı yalan söyledim.
Kalbimi kandırmak isterken,
Boş yere günaha girdim.
Çünkü sendin beni ben eden.

Demek gidiyorsun.
Bir veda etmeden,
Hoşçakal bile demeden...
Şimdi ben gelmeyeseydim ansızın,
Bir daha göremeyecektim seni öyle mi?
Yani bu ev sensiz mi kalacaktı?

Benden iyiyim dememi bekleme sevgili,
Nasılsın diye sorma, mektup yollama...
Sonra kağıda kokun siner dayanamam.
Yapma...
Ne olur sevgili, ne olur artık beni yorma.
Hem biliyorsun, yokluğunda iyiliği unuttum ben.

Ey benim güneşim, yıldızım, ay gibi parlayanım,
Işığın elleri aydınlatırken, karanlığın yalnız bana mı?
Kaç zamandır hasretinden mustarip, hasta bu gönül,
Tüm dertliler varlığınla şifa bulurken, yokluğun yalnız bana mı?
***
Ey benim sevincim, mutluluğum, baharım olan sevgilim,

Sen, her gece uyku diye daldığım,
Her sabah, şafak diye uyandığımsın.
Sen, kendimden dahi sakındığım,
Hep içimde olup ta, özleminden yakındığımsın.
***
Sen, aldığım her nefeste ciğerime soluduğum,

Yüreğime saplanan ok olsan,
Seni oradan söküp atmam...
Üzerimde en tatlı uyku olsan,
Gözlerimi kapatıp yatmam...
Dert olsan dermanı dilemem,
Bulmaca olsan çözmek istemem...

Senin de boğazına düğümlenecek kelimeler,
Kalbinden geçeni söylemeye dilin varmayacak,
Her gün daha çok uzaklaştığımı göreceksin de,
Yine de kal demeye cesaretin olmayacak...

Gitme diyemediğin için,