Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ey aşk elinden bertaraf olan kalbim.
Yan sende.
Dilediğin kadar,
İstediğin kadar yan.
Ancak ne kadar yansan da,
Sakın belli etme yandığını.

Yanlış anlama,
Bazen yangını söndürmek için,
Yine yangın çıkarmak gerektir.
Sana sevgiyle bakmam da,
Kalbimi tekrar yakmam da ondan.

Yanlışım sevmek değildi ki...
Bugün olsa yine severdim.
Lakin bu kadar deli,
Bu kadar çok sevmezdim.
Sevdamın ağırlığı altında,
Sevdiğimi ezmezdim...

Yapma can, sakın yapma.
Bir kez daha bu yükü taşıyamazsın.
Ne olur aşka boyun eğme.
Vebali çok ağır kaldıramazsın.
Yapma can,
Sakın ama sakın yapma.

Bu kısacık hayata;
Böyle bir aşk sığar mı derken,
Aşk bitti de ömür hala bitmedi.
Bu bedende onu can bilirken,
O gitti de, can hala gitmedi.
Ne söylediysem kar etmedi.

Ve yaprak düştü dalından,
Sen;
Düşmeme sebep kader dedin,
Vakit geçti, mevsim bitti dedin.
Ben;
Dalında tutmadın diye,

Ve yaprak düştü dalından,
Sen düşmeme sebep kader dedin,
Vakit geçti, mevsim bitti dedin,
Ben dalında tutmadın diye hep sitem ettim.

Belki sen haklıydın, kaderdi, yazgıydı bu,

Ey aşk, yaptığını beğendin mi?
Sayende ruhu sevgili de,
Bedeni toprakta ceset gibiyim,
Bir yüreğim vardı alıp götürdüğüne değdi mi?
Sayende dışı yeşil, içi çürümüş dal gibiyim.

Dokunma;
Yüreğimde kanayan,
Yara değil yardır.
O yâri kalbimden kanatarak atanın,
Bir bildiği vardır.
***

Yardım et can...
Yoklar arasında var olmaya,
Gidenler arasında kalmaya,
Olmazlar içinde olmaya çalışıyorum.
Yardım et can,
Günahtaki sevabı,