Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Gönül senden uzaklaşırken,
Varacağı menzili bilemezdi.
Kaderde bu ayrılık varken,
Kimseler itiraz edemezdi.
Yola revan olana,
Hiç bir güç dur diyemezdi.

Sen bu aşka nasıl kıydın,
Nasıl bir ihanetin ortasında kaldın.
Farkında mısın sevgili,
Bir inat uğruna neleri göze aldın,
En zirvelerden en diplere daldın.
Hiç düşündün mü,

Sen bu aşkı hiç anlamadın.
Oysa ben istediğim için hayatımda,
Ben davet ettiğim için yüreğimdeydin.
Hikmetini kendinden sanıyordun ama,
Ben sevdiğim için bu kadar güzeldin.
Ben düşündüğüm için hep aklımdaydın.

Büyük bir cesaretle çıkarım yola,
İlk adımda tükenir nefesim,
Ayaklarım titrer,
Dermanım biter,
Veririm mola,
Dön der içimde hiç susmayan sesim,

İkimiz yalancı bir baharın,
Vakitsiz açan çiçekleriydik.
Doğan güneşe aldanıp,
Kış günü meyve verdik.
Oysa zaman;
Bizim zamanımız değildi.

Ben ki;
Senin için senden geçmişim.
Bir nefeslik candan,
Geçmem mi sandın.
Sen mutlu ol diye,
Mutsuzluğu seçmişim.

Sende bir hal var son zamanlar.
Her gördüğümde başka kokuyorsun.
Yorgunluğunu en iyi seven anlar.
Bu yüzden bil ki aşka koşuyorsun.
Çileli bir yola hızla adım atıyorsun.
Sende bir hal var son zamanlar.

Ben aşka boyun eğdim,
Sen sana sandın.
Ben yüreğine esirdim,
Sen seni sahip sandın.
Oysa sen de,
Sadece bir insandın...

Sende çaresizsin sevgili,
Ne yapsan,
Ne etsen kalbimdesin,
Senin;
Yüreğimden çıkacak yolun yok,
Benimse;

Sen de çaresizsin sevgili.
Ne yapsan,
Ne etsen kalbimdesin.
Senin;
Yüreğimden çıkacak yolun yok,
Benimse;