Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sen hangi ara gelip kalbime girdin.
Ne ara ben seni, bu kadar sevdim.
Yüreğimi ne de kolay teslim ettim,
Al diyerek avuçlarına verdim.
Ben hangi ara, seni bu kadar sevdim.

Neden beni sevemedin...
Kalbim sana yetmedi mi ki,
Gönlünü bana veremedin.
Kim bilir nasıl da güzeldir,
Sevdiği tarafından sevilmek.
Kim bilir ne büyük saadettir,

Neden beni sevemiyorsun...
Gönlüm sana yetmiyor mu ki,
Gönlünü bana veremiyorsun.
Söyle yar söyle;
Neden bana gelemiyorsun...
Elin ayağın tutmuyor mu ki,

Herkes ektiğini biçermiş diyorlar.
O halde bu derdin ekeni sen,
Biçeni ise neden tek ben oldum.
Bahçemdeki dalın gülü hep sen,
Dikeni ise niçin yalnız ben oldum...
***

Ölüm ile ayrılığın tek farkı,
Ölümün bir kez yaşanmasıdır.
Aşk ile ateşin tek farkı,
Ateşin dışını yakmasıdır.
Madem ayrıldık;
Neden ölmedin diyorsun.

Mutlusun ya;
Bu kadarı bana yeter.
Ha benimle ha bensiz,
Söyle ne fark eder.

Gözümü kapasam ne fayda.
Sırtımı dönsem,
Uzağa gitsem,
Ya da cehennemin dibine girsem,
Ne çare.
Hep aklımda,

Hayat her zaman kaldığı yerden değil,
Bazen de bittiği yerden başlıyor.
İnsan sadece nefes alırken değil,
Bazen de nefessiz kalırken yaşıyor.

Ne garip değil mi?
Sen geliyorsun,
Aklım gidiyor.
Sen gidiyorsun,
Bu kez aklım başıma geliyor.
Ben ancak o zaman anlıyorum,

Git diyorlar,
Bekleme gelmez.
Ümit etme artık,
O seni sevmez.
Kaç yılın tükendi bak,
Yazıktır değmez.