Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bana hep ''yaşlısın'' derdi,
Yaşlarıma sebep kendisiydi ama bilmezdi.
Haklıydı, aramızda gerçekten yaş farkı vardı,
Çünkü benim gözlerim her zaman,
Onun gözlerinden çok daha fazla ağlardı.

Sen öyle güzel uyutmuştun ki beni,
Gerçeği bildiğim halde yalan diyemedim.
Bilsen öyle zor unutmuştum ki seni,
Maziyi sildiğim halde uzağa gidemedim...
***
Sen öyle güzel yakmıştın ki beni,

Bana iyi gelmiyorsun.
Bana kötü de gelmiyorsun.
Aslında bana hiç gelmiyorsun.

Benim için iyilik dileme sevgili,
Sen giderken alacağımı almıştım.
Ne dersen de, ne söylersen söyle,
Ben bal gibi ortada kalmıştım.
Terk edildiğimin farkına ise geç de varmıştım…

Bana ne gökte esen rüzgardan,
Bana ne kıştan,
Bana ne bahardan.
Yağan yağmurdan,
Uçan kuştan bana ne.
Batan güneşten,

Bana onu sormayın,
Hakkında söylenmedik ne kaldı.
Belki şifa bulurdum,
Yalnız sol yanımı alsaydı.
Kalpsizliğe bile alışırdım.
Bir tek gönlümü çalsaydı.,

Ne bedenime can,
Ne canıma kan lazım,
Ne yazdığım şiirler,
Ne şiirlerime ilham lazım,
Ne gönlüme saray,
Ne sarayıma gül lazım,

Hangi mevsimde olduğumun önemi yok.
Sen bana üşüyor musun diye sor.
İster yaz olsun ister zemheri,
Sen bana yaşıyor musun diye sor.
Ben senin için öldüm ya bir kere,
Tekrar yaşamayı ister miyim diye sor...

Sen;
Öyle zor zamanda bıraktın ki beni,
Baharım kışa dönerken,
Gözümün feri sönerken…
Ecel kapımı çalıp,
Can bedenden çıkarken...

Sen bulut oldun da,
Ben yağmur olup yağmadım mı?
Sen şiir oldun da,
Ben kalem olup yazmadım mı?
Ya da sen rüzgardın da,
Sanki ardından savrulmadım mı?