Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Baktım ki olmayacak,
Ben de her şeyi,
Zamana bıraktım.
Zaman geçti,
Ama aşkın geçmek bilmedi...
Baktım ki yerin dolmayacak,

Bu aşkta en büyük çaresizliği,
Zaman yaşıyordu,
Çünkü ne zamanla aşık olunuyor,
Ne de zamanla aşktan olunuyordu.
Zaman geçiyordu ama,
Hiçbir işe yaramıyordu.

Zaman, alıp başını gitmenin vaktidir.
Korkuları yenmenin,
Acılara katlanmanın,
Hasreti göğüslemenin vakti...
Zaman sevda yükünü,
Sevgiliye pay etmenin değil,

Yaşamak zor be usta.
Geceleri uyumak,
Gündüzleri uyanmak zor.
Yaz günü üşümek,
Kış günü yanmak zor.
Acıya katlanmak,

Zordur kırık bir kalbi onarmak,
Sabır ister,
Zaman ister,
Her şeyden önce cesaret ister,
Yürek ister...
Yaralı bir kalbi sevmek kolay değildir,

Seni sevmek sadece gönül vermek değildi ki.
Bakıp görmek, uzanıp tutmak,
Dokunmak, koklamak,
Veya nefes almak değildi işte seni sevmek....
Bunlar olsa ölünce hepsi biterdi.
Tüm duygular bir bir eksilir giderdi.

Böyle mi olmalıydı, bu kadar zor muydu kalmak,
Tüm ayrılıklara inat, birlikte olmak...
Neydi ki bende eksik olan,
Neydi ki öncesinde var iken, sonrasında kaybolan,
Arayıp ta bulamadığın, nerede olduğunu soramadığın,
Neydi sevgili, söyle neydi bu zamansız gidişine sebep…

Giderken hani,
Çok iyi biri olduğumu söylemiştin ya,
Daha iyisini hak ettiğimi,
Ömrümce hep mutluluk dilemiştin hani,
İyiyim aşkım,
Artık çok daha iyiyim.

Benden iyiyim dememi bekleme sevgili,
Nasılsın diye sorma...
Mektup yollama...
Sonra kağıda kokun siner dayanamam.
Yapma...
Ne olur sevgili,

Kabul ediyorum;
Değerini bilen birisi,
İlla ki bulunurdu.
Ama böyle değer vereni bulamazdın.
İtiraz etmiyorum;
Benden güzel nicesi,