Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Unuturum sanmıştım,
Meğer sadece sanmışım.
Aslında ben bile inanmıştım,
Meğer sadece aldanmışım.
Unutmak koca bir yalanmış.
Boşuna kanmışım.

Unutuyorum doktor,
Hiçbir şey bildiğim gibi değil.
İsimler, telefonlar uçup gidiyor aklımdan.
Resimler bir bir kayboluyor dünyamdan.
Evden çıkınca gideceğim yeri,
Markete varınca alacağım şeyi,

Utan gönlüm,
Sevdiğin için değil,
Sevilmediğin için utan.
Anlaşılmadığın için değil,
Anlatamadığın için utan.
Aşkın hakkını veremediğin,

Utanırdı yüreğim,
Yüzüne bakamazdım.
Şimşek olur çakardım da,
Gönlüne yağamazdım.
Eserdim günlerce gecelerce,
Bir türlü dinemezdim.

Gözlerine esir yüreğim;
Işığa hasret kalbinde zincirlerini kırmakta.
Ölmek mi zordu,
Böylesine yaşamak mı?
Sevmek mi zordu seni sensiz,
Yoksa ayrılmak mı?

Uyku tutmadı bekledim işte,
Önce gelmesini,
Sonra geçmesini.
Önce başlamasını.
Sonra bitmesini.
Elime ne mi geçti.

Uzun zamandır uykuya hasret bu gözler.
Ya gideceksin diye ya da geleceksin diye,
Sürekli sabahı gözler.

Uzaklık nedir ki yakın olmasını bilene.
Göz görmese ne çıkar gönül ile görene.
Söz söylemek şart mı anlamak isteyene.
Bir bakış bile yetmez mi gerçek sevene...

Uzattım ellerimi,
Tutmak için elinden,
Sarıldım sımsıkı,
Çocuk gibi belinden,
Gidip yaralama dedim,
Beni derinden,

Üzülme demeyeceğim,
Çünkü üzüleceksin.
Beni kaybettiğine değil,
Bende bittiğine.
Beni tükettiğine değil,
Bende tükendiğine üzüleceksin.