Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Söz vardır;
Dinleyeni güldürür...
Söz vardır;
Söyleyeni öldürür...
Söz vardır;
Oturup düşündürür...

Söz vermiştim...
Sensiz tek bir nefes bile,
Bana haram demiştim.
Hakkını helal et sevgili,
İlk defa sensizken yüzüm güldü.
Çünkü dün,

Bu kalp benim ama,
İçinde hep sen yaşıyorsun.
Sözde sahibi benim ama,
Bana tek parça bırakmıyorsun.
Bu yaptığın kanunsuz biliyorsun.
Çünkü alenen suç işliyorsun...

Suç onda değildi ki;
Ben sevmeyi bilemedim.
Daha ilk görüşte,
Tuttum kalbimi verdim.
Daha ilk gülüşte,
Yelkenleri suya serdim.

Gözlerin ister mavi olsun,
İster kömür karası,
Saçların ister siyah olsun,
İster altın sarısı.
Ey beklediğim,
Ey gönlümün öbür yarısı,

Olmayanın olmadığına kahretmektense,
Olanın olduğuna şükretmeli insan.

Bugün yine terk ediyorum seni,
Hem de senin haberin olmadan,
Sen bunu bilmeden.
Kimselere söylemeden...
Evet içimde fırtınalar kopacak.
Evet depremler yüreğimi yerle yeksan edecek.

Oluyormuş...
İyi ya da kötü, az ya da çok,
Sensiz de oluyormuş.
Hayat işte,
Öyle ya da böyle yaşanıyormuş.
Hiç kimse ne ayrılıktan,

Söz dediğin nedir ki,
Bana sürekli sus dersin.
Mühim olan manadır,
Benden iyi bilirsin.
O manaya varırsan,
Susmak ta çok şey anlatır.

Ey kalbim;
Öylesine yoruldum ki ardından gelmekten,
Artık dursan da,
Biraz dinlensek diyorum.
Öyle bitkin düştüm ki seni takip etmekten,
Artık ölsen de,