Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Hiç buluşmadan hep benim ile olanım,
Hiç ayrılmadan hasreti yüreğime dolanım.
Sesini duymadan seslendiğini duyduğum,
Yüzünü görmeden sevdasına tutulduğum,
Gel artık ne olur, gel aşkına vurulduģum...
***

Gel demek ne kolaydı,
Gelmeye niyeti olsaydı.
Sev demekte ne vardı,
Gönül dengini bulsaydı.

Söz dinlemek kolaydı,

Geldiği gibi gitti.
Kapıları çalmadan,
Müsaade almadan,
Bir dakika fazla kalmadan.

Başladığı gibi bitti.

Ben onun gelmemesine razıydım,
Yeter ki gelecekmiş gibi durmasaydı.
Yüreğim küçük bir çocuk gibiydi,
Bari onu can evinden vurmasaydı.
***
İnanın beni sevmemesine alışırdım.

Dedim;
Kul ettiğini çekmeden,
Ektiğini biçmeden ölmezmiş,
Bir gün benim kadar sende seveceksin.
Benim kadar özleyecek,
Benim kadar hasret çekeceksin.

Gelmezsin biliyorum ama,
İnsan yine de yüreğine bir şey diyemiyor.
Öyle masum, öyle heyecanla bekliyor ki,
İnsan kıyıp ta gerçeği söyleyemiyor.
Senden hayır yok biliyorum ama,
İnsan yine de toz konduramıyor.

Gelseydin gitmezdim...
Tüm varlığımı alsan da,
Böyle tükenmezdim.
Sevseydin saçıma aklar düşmez,
Gönlüm bu hayata küsmezdi.
Ömrümden ömür gitmez,

Gerçek yüzünü hiç göremedim,
Çünkü her ne istediyse verdim.
Ne zaman ki tamamen tükendim,
İşte o gün onu kaybettim...

Ne zaman aklıma düşsen,
Kalbime de hüznün geliyor.
Bir kez de yalnız gel ne olur.
Gelirken getirdiklerin acı veriyor

Sen şimdi maziyi özlüyorsun ya;
Özleme gideni geriye getiremiyorsun.
Elveda sözü ağızdan çıktı mı bir kere,
Mümkünü yok merhabaya çeviremiyorsun.
***
Sen şimdi pişman olduğunu söylüyorsun ya;