Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Susma sevdiğini söyle diyorlar.
Oysa ırmak için yatağının vardığı derya,
Çöl için bulutların döktüğü damla,
Hasta için sağlık,
Ölü için mezar,
Diri için nefestir sevmek.

Deme;
Hiç bir şey deme...
Ne önemi var bu saatten sonra,
Yüreğim nerede ölmüş.
Ne fark eder nereye gömülmüş.
Rengim ne diye solmuş,

Sen misin aklımı alan,
Yoksa ben miyim her an seni düşünen,
Aklımı aldıysan benden,
Neden vazgeçmez bu gönül senden,

Söyle nedir sevmek,

Söyleseydin sevmezdim,
Belki de bu aşka düşmezdim.
Söyleseydin sana gönül vermezdim,
Böyle yanıp küle dönmezdim.
Sen sustukça,
Ben karanlıkta kaldım.

Söyle yar,
Gittiğin o yerde seni bekleyen ne var.
Bu kadar mı gerekliydi gidişin,
Bu kadar mı çoktu özleyişin.
Söyle yar,
Bensiz hayatın ne tadı var.

İnsan dilerse elbet bulunur bir yol,
Niyet iyi olmazsa her yol kaybolur.
Gönül severse, kör göz badem olur.
Yok, sevmezse selamı dahi kusur olur…

Kalmak için yürek yok ise,

Bu hayatta,
Benden kıymetli kimse yok demişsin.
Söylemiştim demeyi sevmem ama,
Bak sonunda sende sözüme gelmişsin...

Söz vardır;
Dinleyeni güldürür...
Söz vardır;
Söyleyeni öldürür...
Söz vardır;
Oturup düşündürür...

Söz vermiştim...
Sensiz tek bir nefes bile,
Bana haram demiştim.
Hakkını helal et sevgili,
İlk defa sensizken yüzüm güldü.
Çünkü dün,

Bu kalp benim ama,
İçinde hep sen yaşıyorsun.
Sözde sahibi benim ama,
Bana tek parça bırakmıyorsun.
Bu yaptığın kanunsuz biliyorsun.
Çünkü alenen suç işliyorsun...