Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Gücüm yoktu;
Ne yaklaşmaya,
Ne uzaklaşmaya.
Dermanım kalmamıştı,
Ne teslim olup vurulmaya.
Ne de kaçıp kurtulmaya,

İstersin;
Gitmesin dersin,
Kapıları kilitler beklersin.
Bir de çocuk gibi inat edersin.
Bilirsin ama gücün yetmez,
Ne kal dersin,

Yaşamak mı?
Güldürme beni,
Yarini göremeyen,
Yarınımı görürmüş.
En geç gecesinde ölürmüş.

Gül hadi...
Bas gökleri inleten o kahkahayı.
Döneceğin belliydi de.
Zaten gidemezdin,
Bunu defalarca söylemiştim de...
Gül hadi...

Gün gelecek öyle çok seveceksin ki,
Düşündüğünün düşündüğünü düşünecek,
Ve her hissettiğini sende hissedeceksin...
***
Gün gelecek öyle bir aşık olacaksın ki,
Her yerde aşık olduğunu görecek,

Haklıydı...
Her şey değişti.
Ne o bildiğim kişiydi,
Ne de ben eski bendim.
Demek ki;
Sabrın da bir sonu varmış,

Hani görünce yüzün gülerdi.
Hani kalbin sana durma koş derdi.
Hani her anımız ömre bedeldi.
Bu söylediklerin yalan değil de ne...
***
Hani bensiz hayat anlamsızdı.

Yüreksizsin yürek sızım...
Gözün yok görmezsin,
Kulağın sağır işitmezsin.
Merhamet etmez,
İnsafa gelmezsin.
Ölüyorum desem,

Ey gönül;
Sevgili der ki;
Sevdiğin için sevilmez,
Değer verdiğin için;
Kıymet verilmezmişsin.
Yakın olduğun için görülmez,

Bana iyilik dileme...
Kendine iyi bak da deme.
Çünkü her ne etsem,
İyi olamıyorum.
Aynadaki bana bile,
Dönüp bakamıyorum.