Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Dün seni sevdiğini söyleyen,
Bu gün dost kalalım diyorsa,
Her şey bitmiş demektir.
Tek amacı kalıp enkazı seyretmektir.
Bu sebepten kırıp dökmeden,
Yakıp yıkmadan gitmek gerektir...

Ben hep anlatacağım ama,
Sen hiç anlamayacaksın,
Hem bende ki seni,
Hem sendeki beni...
Bilemeyeceksin hislerimi,
Kalbimdeki yerini.

Her şeyim olmak varken,
Hiç bir şeyim olmayı seçtin.
Gönlüme sultan diye beklerken,
Aleme köle olmayı seçtin.
Anla sevgili,
Ben seni değil, sen beni kaybettin...

Ağlıyorsam;
Canım yandığından değil,
İçim acıdığından.
Bir yerim kanadığından değil,
Yüreğim sızladığından.
Kalmıyorsam;

Neydi şimdi bu...
Hiç mi acımadın sevdiğini söylerken.
Hiç mi düşünmedin aşığım derken.
Merhametinde mi yoktu.
Beni bu hale koyarken.
Ben şimdi ne yapayım.

Ey gönül;
Sevmek en kolayı,
Boş yere övünme.
Mühim olan sevilmektir.
Sen hiç sevildin mi?
Sen onu söyle.

Peki siz dosta giden yolda,
Tabanlarınız su toplayana,
Ciğerleriniz şişip patlayana
Ve dudaklarınız kuruyup çatlayana kadar
Hiç durmadan koştunuz mu?
***

Ne oldum ne yoktum.
Ne azdım ne  çoktum.
Aktım gönülden gönüle.
Ne doldum ne de boştum.
*
Gördüm hasretim katlandı.

Gözüyle değil gönlüyle gören için,
Gözden ırak olsan neye yarar.
Aklıyla değil kalbiyle seven için,
Zalim olup zulmetsen ne çıkar...
***
Teniyle değil canıyla gelen için,

İçim üşüyorum dedikçe,
Üstüme battaniye attı.
Ben tir tir titrerken,
O daha çok yaktı...
Oysa tek yapması gereken,
Bir kez sevgi ile bakmaktı...