Ayşe Uçar Şiirleri - Şair Ayşe Uçar

Ayşe Uçar

gözleri güz toplayan bir sabahın serinliğine
koşuyor vakitler gökyüzü kanatları ufalanmış güneşi
yeniden inşa çabasındayken

savrulan yaprakları belli bir yere topluyor şuh rüzgârlar
adını hatırlamayan bir çocuğun erkenden kalkıp

Devamını Oku
Ayşe Uçar

gözleri güz toplayan bir sabahın serinliğine
koşuyor vakitler gökyüzü kanatları ufalanmış güneşi
yeniden inşa çabasındayken


savrulan yaprakları belli bir yere topluyor şuh rüzgârlar

Devamını Oku
Ayşe Uçar

gün geceden ayrılıp kavuştuğunda sabaha
serüvenci kuşların sökün ettiği ağaçlarda
ruhu koruluklardan çalınmış zamanlarda
hüzzam şarkılar


Devamını Oku
Ayşe Uçar

gecenin
kehribarı saçıldı saçlarıma
ayın rengi dönük parlayan yıldızlara
esintisi bol rüzgârın ığıltısı yapraklarda
balkonumda her gece demlenen
mor menekşem sarı papatyam

Devamını Oku
Ayşe Uçar

aslında
hiçbir yere gitmek zorunda değildim
ama boğucu şehir ve insanların gürültüsü
kendimle savaşlar çekilir dert değil


Devamını Oku
Ayşe Uçar

ah! sevgili
gelip geçersin diye
çöllere iğne oyalı kervansaraylar kurdum
değerli malların satıldığı bedestenleri inşa ettim
o bedestenlere bilinmeyen isimler koydum

Devamını Oku
Ayşe Uçar

ikindi güneşinin peşinde yürürken
gece olmuş farkında değilim eyşan
elimde kör bir ışık akıyorum karanlığa
pervin yıldızı gibi

yağız atların çoşkusu var içimde

Devamını Oku
Ayşe Uçar

böğürtlen kuşlarının
işaret dilindeki o şuh cıvıltılar
bahara damga vuran en güzel hatıralar
bir yıldız izi
s u d a
v

Devamını Oku
Ayşe Uçar

yüzü uçuruma dönük martılar uçuyor üstümde
korkuları çağrıştırıyor zamanın kopuk ayakları
odalar dolusu hasetle çarpışan ruhumun yılgınlığı
çarşı pazar gezerken ne kadar marazlı meyve
varsa topluyor

Devamını Oku