Ayşe Uçar Şiirleri - Şair Ayşe Uçar

Ayşe Uçar

kapalı bir fanusun içinde nefessizim
batık bir teknenin ayak ucunda can çekişiyor serçeler
dört yanım yangın tutuştu kolum kanadım
gayrı uçamam girdap uçurumlarına
teslim yüreğim

Devamını Oku
Ayşe Uçar

SANDAL


çengelli bir iğnenin
esaretinin zorluğu
takıldığı yere nasıl bağlıysa

Devamını Oku
Ayşe Uçar

ürküyoruz zamanın eğrilen doğrusundan
hissedemediğimiz yaşayamadığımız nice anlar
gözlerimizin kirpik ucu kıvrımlarında
hiçbir şey eskisi gibi değil
korkarım ki
bulutlar bizi yutacak

Devamını Oku
Ayşe Uçar

yaralı saksağan gözünden biriktirdiğim
yaprak ormanlarından gelen uğultunun
temposundan bestelediğim şarkının
nakaratına takılınca ayaklarım
düştüm
düşürdüm

Devamını Oku
Ayşe Uçar

eski bir çatı katının içinden
gecenin içine akan gölge gibisin


köşeye atılmış paslı bir müzik kutusunun kendine ağlayışına
şahit olan sıvası dökük duvarlar ise

Devamını Oku
Ayşe Uçar

bir duvar
sarmaşığının ıslaklığı istikrarlılığı üzerimde
hayat örümcek ağlarını örerken boynuma
tırmanıp duruyorum ulaşılmazlara
uzayıp gidiyorum yollarca

Devamını Oku
Ayşe Uçar

ruhu çekilir ellerimin
sızılı bir şarkıya döner bakışlarım
sedeften kuşları uçurur kalbim
meçhule giden bir yol açılır uzaklardan
sezgisel düşlere gebedir artık zihnim
ertelemek istemem

Devamını Oku
Ayşe Uçar


mezopotomya bereketliliğinden
nasıl çöl kuraklığına düştük
bizi kimler attı
çözümsüzlüğe

Devamını Oku
Ayşe Uçar

evde iki kedim var canım kuş beslemek istedi
bende kalemle iki kuş çizdim kuş dediysem
muhabbet değil biri güvercin
öteki tombul bir serçe

ağaçsız bir evde kuş olmazdı tabi

Devamını Oku