Ben dediğin sevmektir,
Sevdim onu yana yana.
Gönül sana kimi sordu,
Bir nefeste özüm O'ydu.
Ben yürüdüm nice nice,
İçe döndük, kırıldık
Kırıldıkça yandık belki
Gönlümüzün ufuk çizgisinde
Her şeyin merkezinde
Hakk sıratı açar onla,
Ay yüzüne hürmet sonsuz.
Sor melekler, neden şaşkın?
Bütün mahlûk ondan sâkin.
Rıdvân bakar, cennet süsü,
Bir nefeste kovana girmiş aklım,
Uçuşur başımda cümle mahlûkat.
Çıksam arkamda yaralı bir canım;
Kopuz çalar, pekmez satar hakikat.
Dört divan kurmuş dedem, seslene;
Çevirdim sayfayı şimdi,
Katman katman kelimeler;
Sildiğim ön söze doğru
Geçti gitti hep derinden.
Gönül bana beni sordu,
Dediler aşk ölmüş bakam
nebbaş deseler de kazam
açsam,bulsam derdine yanam
kimine süslü bize gam dünya
Aradık altını,bulduk sofra
Dağlar aştık, yollar seyran
konduk bir dut dalına bir an
kimi gördü bizde ipek kaftan
ben dediğim bir damla idi
Kara gözüm bakma kendine
Bal sildim, hâl buldum;
Bir kovanın peteğinde.
Gül kokar, kime konar?
Beni soktu, canım uçtu.
Kaldım yokluk içinde,
Bir çocuk geldi, gözü yaşlı belki;
Dünden kalan tanıdık bir simaydı.
Kısa pantolonu belinden düşüyordu.
Pinokyo bisikleti, tıpkı burnu gibi,
Boyuna çok uzundu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!