Nefes Şiiri - Aykut Kınay

Ben dediğin sevmektir,
Sevdim onu yana yana.
Gönül sana kimi sordu,
Bir nefeste özüm O'ydu.

Ben yürüdüm nice nice,
Kendi içim, kendim çile.
Lâ'dan ayrı nedir gayrı?
Dedim: Hû'nun nazargâhı.

Lâl saplandı gönül yâre,
Hâlim oldu pare pare.
Ben sandığım bana baktı,
Onda gördüm bahtiyarı.

Sorma, iki söz bir kelâm;
Özünde var ondan selâm.
Adım düştü hiçliğine,
Döndüm yine birliğine.