I
güneş eğildi yine, batıyor Gemlik'te
bulutlar bıraktı; güneş kendi halinde
gözüm yine denizin maviliklerinde
esiyor rüzgar bulutların gölgesinde
bu kadar mı güzel bakılır bir ağaca;
pürdikkat, hareketsiz, etrafından habersiz
utandım, imrendim ve arkandan gelecektim
hayıflanmaya bile başlamıştım yaşadığım için
geç anladım, senin de benim gibi kuşa baktığını
bir kuşa bakınca hep ömrüm boyunca, unutmuşum
ürkerek yürüyen kuşlar gibi gölgesinin arkasında
bir ayağı çarparken diğerine gölgesi vurur gözlerine
ve umut beklerken alnına çarpan rüzgar
susturmaz, susturmaz sesini yalnızlığın
yapraklarda süzülen ikindi güneşi,
benden sonra
güneş yine parlayacak
geceleri ay da olacak
mehtap da
bir ben olmayacağım o yerlerde
sen hatırla sevgili
kandırdın be hayat
parmağının ucuna baktırdın
bu kadar mı ustaca olur
parmaklarını elime taktırdın
Geçiyor ömrüm mevsimler gibi
Hazan yaprağı düştü gönlüme
Gözlerimde gözlerin, her an
Gönlümdesin sen, hep gönlümde
Ömrüm gitti solan bir gül gibi
Yorulmuş geceden, karanlık soğuk sabah,
Deniz mavisinden meltem beklerken dağlardan sert esiyor rüzgar
Hediye edemedim o güne gülüşünü
Ömrün son gününde kalırcasına seyrederken avuçlarımızdan kayan günü
anladım, alacaklar ömrün son gününü, acım sonsuzluk kadar
burada gökyüzü mavi
deniz mavi
gözlerim de renkli
hayır, kahve renkli
görmüyor musun
içimdeki karanfili
yazdığım mektuplarda
kalemim hep kesikti sana,
ucu kesikti
kesik kesik bakan gözlerin için
mürekkebi mavi değildi
yaşım onüçtü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!