Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Ala gözüñ ki âl-ile cânlar şikâr ider
Bir fitnedür ki devr-i kamer âşikâr ider

Aksi cemâlüñüñ ki irişmez aña hazân
Her kanda kim irişür-ise nev-bahâr ider

Ala gözüñ niçe kim âla başlar
Ayahlara düşer yoluñda başlar

Düşeli cânuma hicrânuñ odı
Bu kanlu yüregümde çıhdı başlar

Âlem ansuz nice ola kim âlemüñdür cânı ol
Belki cânuñ dahı olmış cânı vü cânânı ol

Akl u nefsüñ cevheri vü ins ü cinnüñ varlıgı
Arşu ferşüñ her ne kim var sâkin ü cünbânı ol

Anber saçuña bâœ-ı sabâ çün güzer kılur
Her dem hevâ dimâgını pür-müşg-i ter kılur

Nergis gözüñe öykünür-imiş senüñ meger
Bu resme bî-edebligi her bi-basar kılur

Anber saçuñ girihlerine el uralı bâd
Müşgi Hıtâ-y-ıla dahı itmedi kimse yâd

Bülbül güli yañaguña beñzetdi subh-dem
Gül bunca hâr içinde açılıban oldı şâd

Andan berü ki düşmişem ol yardan ırah
Yandum firâk odına dil-dârdan ırah

Dirler ki sabr eyle firâkına sen anuñ
Bülbül nice karâr ide gül-cârdan ırah

Ankâ benem ki Kâf-ı kanâcatdayam mükîm
Aklum hümâyin itmedi hâ-i hevâ le’îm

Şehbâzı göñlümüñ bir araya heves ider
Kim ol arada oldı kafes ravza-i Naîm

Âsâr-ı rahmetine Hakuñ eylegil nazar
Kim bu ölen yiri nice diriltdi sert-te-ser

Mürg-i seher şemâme-i gülden ohır hadîs
Lutf-ı hevâ şemâyil-i cândan virür haber

Âşıkam diyende gerek ışk odından derd ola
Kişi kim göñlinde derdi yohdur ol nâ-merd ola

Yardan dermân dilerseñ derdi iş it cânuña
Kim tabîb aña ider dermân ki anda derd ola

Âşık-ı pâk ü sâlik-i reh ola
Derd zevkinden ol ki âgeh ola

Ol ki yüzini hâk-i râh ide
Davî-yi ışk aña müvecceh ola