Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Ser-sebz kadüne didiler serv-i revândur
Dâyim bu hayâl-ile gözi cû-yı revândur

Dirler baña kim agzı ne gûherdür eyitgil
Kime diyem ol râzı ki cân bigi nihândur

Servüñ çemende gerçi ki âb-ı revânı var
Kaddüñ katında kim diye anuñ ki cânı var

Aldandı işvesine göñül fitne gözlerüñ
Dîvânedür sanur anı halka emânı var

Seyl-âbı gözümüñ n’ireye kim güzar ider
Şavk-y-ıla yüzüñüñ anı lale-zâr ider

Cân güherini yoluña ben hak ider-iken
Yüzüm-ile gözüm zer ü mercân nisâr ider

Sipîde-dem ki belürdi ufukda şule-i nûr
Baña ohıdılar istagfirû’ melâ’ik u hûr

Gerek ki tevbe idesin kamu günâhuñdan
Ki rahmet ide saña lutfı-y-ıla Rabb-i Gafûr

Sipîœe-dem ki bezendi serâ-çe-i gül-zâr
Nevâya başladı bülbül ber-â-ber-i gül-zâr

Benefşe gûş ider eşcâr karşusına bugün
Anı ki zikre getürür müzekkir-i eshâr

Şol mâh-ruh ki gâliyeden zülf ü hâli var
Elhak ne hûb hulk u ne zîbâ cemâli var

Ne yañagı bigi gül ü ne lâle bulınur
Ne boyı bigi serv ne hoœ kargu talı var

Şol Selâmî ki ola teşne çeşme-i hayvân aña
Şol Selâmî ki ola fitne ravza-i rıdvân aña

Şol Selâmî ki aña mahrem râhat-ı ervâhdur
Şol Selâmî ki ola hem-dem rahmet-i Rahmân aña

Şol yüzde kim odından eriyüp olur kül-âb
Dür mi bu katre katre vü yâ der mi ya gül-âb

Anber beñüñi berk-i gül üstinde göreli
Döndürdi derd-ilen cigerin kana müşg-nâb

Şöyle kim yohdur senüñ hüsnüñe had
Yoh-durur binüm dahı derdüme ad

Işkuñı baña ezelde virdiler
Lâ-büd olısar benümle tâ ebed

Subh-dem aldı eline kadeh-i zer nergis
N’ola mahmûr-durur içdi-se sâgar nergis

Topraga dökdi ne kim nakdi var-ısa zer ü sîm
Çünki nûş itdi çemende mey-i asfer nergis