Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Subh-dem Îsî nefes olup eser bâd-ı sabâ
Bülbüle virür haber gül geldüginden merhabâ

Zî-sabâ kim Huld bâgından gelüp bagışladı
Topraga pîrâne ser-pîrâye-i ahd-i sabâ

Subh-dem Îsî-nefes olup eser bâœ-ı nesîm
Ol nefesden cân bulup zinde olur hâk-i remîm

Nakş-bend-i sun yazmış yirde dürlü dürlü nakş
Sunı nakşın gel temâşâ eyle yatma iy nedîm

Terkine ışkuñuñ beni her kişi ide gas
Bî-hûœedür kelâmı vü sayi-durur abes

Ol gamzeden hazer ne kadar nef ide bana
Çün kim kazâ kılur beni üşbu belaye has

Teşne-cigerüm ışkuñ odı-y-la tolu kandur
Ol çeşme-i hayvân dudaguñdan anı kandur

Dur diyü dögerken yoluña başunı gören
Didi ki hayâl-ıla sanursın ki ola kandur

Ufukda müşg-dem oldı girü nesîm-i sabâh
Getür iy sâki-yi gül-ruy lâle-gûn akdâh

Eger sabâh necâh isteseñ sabûh iç kim
Bu gussa zulmetine zav-i bâœedür mısbâh

Vakt-i sabâhdur iy sâki-yi sabûh
Anı ki kût-ı rûhdur u kuvvet-i fütûh

Şeh hâzır u harîf ü mey ü mevsüm-i bahâr
Dutgıl ki tevbe itdüñ ela mı aceb nasûh

Visalin yâruñ anda bula âşık
Ki ola da vîsine fili muvâfık

Ol ola vala lâyık kişi ki aña
Ten ü cân yârdan olmaya âyık

Y✠itme müşg ü anberi bu zülf ü hâle bah
N’idersin ay-ıla güni gel bu cemâle bah

Kaşuñ kemânına dilemiş ki öykine hilâl
Sen bu aceb-güman-ıla bu kej-hayâle bah

Yardan ayrudur ol kim yârdan mehcûr ola
Gonca bigi teng-dil nergis-sıfat rencûr ola

İy ki sorduñ yârdan ayru düşenüñ hâlini
Şol tene beñzer ki cândan mihnet-ile dûr ola

Yâre didüm baña virgil hüsn mâlından zekât
Kim fakîrem didi elbâkiyâtü’s-sâlihât

Yüzüñüñ nûrı nedür didüm didi kim ve’d-duhâ
Gözlerüñ vasfı nedür didüm didi ve’n-nâziât