Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Saçuñ sevdâsı göñlüme salar her-dem hezârân gam
Anuñ-çun böyle ahvâlüm perîşân oldı vü der-hem

Senüñ şîrîn lebüñden ben cevâb-ı telh işidürem
Aceb midür bu bahtumdan baña şekker olursa sem

Saçuñuñ bendine ger akl ire dîvâne ola
Yüzüñüñ şemini ger cân göre pervâne ola

İşigüñ kıble-i cân oldı safâsın görüp
Kabeye her ki heves eyleye dîvâne ola

1
Şâd ol göñül ki girü alâ-ragm-ı rûzigâr
Mansûr oldı râyet-i sultân-ı kâm-kâr
Dârâ-yı mülk ü baht u Ferîdûn-ı tâc u taht
Sâlâr-ı ins ü cinn ü Süleymân-ı rûzigâr
Kutb-ı medâr-ı millet ü şâh-ı felek-penâh

Şâd ol iy yañagı gül kâmeti şimşâd şâd
Dâd it halka ki virmez gerdiş-i bî-dâd dâd

Ömr bâgın bâœe-i gül-reng-ile âbâd kıl
Kim gül-istânı kılıp-durur bihişt-âbâd bâd

Sahın i dost ki aldamasun seni bu cihân
Gözüñi aç göresin “küllü men aleyhâ fân”

Hafî degül bu ki müşkil harîfdür dünyâ
Ne sübhedür ki dilersin bu zâhire bürhân

Sahın zinhâr sen anuñ ala gözleri âlından
Ki câœû-yı siyeh-dildür egerçi hûb u ranâdur

Hazer it zülfi dâmından kemende düşmegıl nâ-geh
Kim ol pür-fitne pür-dildür egerçi pes dil-ârâdur

Sâkî dur örü yatma ki fasl-ı bahârdur
Vakt-i şerâb u mevsüm-i vasl-ı nigârdur

Kıl anberîn dimâgun gül-gûn şerâb-ıla
Kim ebr dür-fişân u hevâ müg-bârdur

Sâkiyâ ol rengi sungıl kim gül-istân devridür
Bâœe-i reyhânı vü nesrîn ü reyhân devridür

Çünki zindân oldı iv ü ayaguñ baglu degül
Gel varalum baga kim bâg-ıla büstân devridür

Şâne urdı saçına Türk-i Hıtâ
Aslahallah şâne iy bâd-ı sabâ

Saçı altında yüzi şöyle ki gün
Yıldırar bulıt içre nûr u ziyâ

Sanma benüm işümi ki göñlüm rızâsıdur
Bilgil anı ki bu felegüñ iktizâsıdur

Kimdür ki ide rızâ-y-ıla yâr u diyârı terk
Lîkîn ne çâre çünki Hakuñ ol kazâsıdur