Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Zülfüñe baglaya göñül anuñ ki cânı var
Cân kim yoluñda hâk ola zî hoş cihânı var

Gözüñ ne kim atarsa irürür nişâneye
Türk-i Hıtâyı gör nice tîr ü kemânı var

Zülfüñ hamı çü hem-dem-i bâœ-ı seher olur
Her-dem hevâ dimâgı tolu müşg-i ter olur

Şîrînligini nice ideyim lalüñüñ beyân
Kim yazar-iken anı kalem ney-şeker olur

Zülfüñ hevâsına beni irşâd itdi pîr
Çün gördi zühd olmadı göñlüme dil-pezîr

Çün zikr iden dudaguñı şîrîn olur mezâk
Çün fikr idem yañagunı rûşen olur zamîr

Zülfüñ hevâsı-y-ıla sabâ müşg-bâr olur
Aksi yüzüñüñ irdügi yir nev-bahâr olur

Nergis gözüñ hayâline her gice câm içer
Budur sebeb ki subh iricek ol humâr olur

Zülfüñüñ akdi pür-ham ü çîndür
Her hamı reşk-i nâfe-i Çîndür

Kaşuñuñ yayı kurlu peyveste
Gamzeñ ohı cigerde perçîndür

Aña ki izzet-i uzletden ura başına tâc
Serîr-i çarh ola taht u kamu cihân muhtâc

Kanâati çü sanâat ide kişi nefse
Cihân eger kamu kaht ola bir dem olmaya ac

Aceb bu saç mıdur yâ müşg ü anber
Aceb bu leb midür yâ şehd ü şekker

Bu şehlâ göz midür yâ nergis-i mest
Bu ranâ yüz midür yâ hûœ gül-i ter

Âkıbet fikrinde yanar her ki ol âkıl ola
Pes yig ol kim mey içün bu gussadan gâfil ola

Akl âfetdür kişiye bâdedür defi anuñ
Her ki âfet defini terk eyleye câhil ola

Akl zülfi bendine dîvânedür
Cân yüzinüñ şemine pervânedür

Bu kamer devrinde fitne gözüñüñ
Gâh kasdı dîn ü gâh îmânedür

Aksi cemâlüñüñ n’ireye irse al ider
Cânlar alur ol ala gözüñ çünki âl ider

Teb-lerze saldı güneşe tâbı cemâlünüñ
Işkuñı gör ki aña dahı ne zevâl ider