Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Âşık olanı dut ki gül-istân içindedür
Çün yârdan cüœâ ola zindân içindedür

Işkuñ müdâm göñlümi itmiş-durur makâm
Bu ulu genci gör ki ne vîrân içindedür

Ayaguñuñ tozunı her ki ide başına tâc
Dahı olmaya felegüñ mâh u mihrine muhtâc

Kaşuñı sevdi göñül işbu kâbe kavseyne
Meger saçuñ ola irmege Leyletü’l-Mirâc

Ayşüm ol rû-yı dil-sitân-ıladur
Kamunuñ dirligi revân-ıladur

Saçlaruñuñ kemîni dinile dîn
Gözlerüñ kîni akl u cân-ıladur

Bagrumı yaru nice urdı gamzeñüñ pekânı gör
Gözlerümden nîce ahar yüregümüñ kanı gör

Zülfüñüñ sevdâsına göñlüm olup-durur esîr
Ne belâ dâmına düşmişdür bu ser-gerdânı gör

Bahâr oldı açıldı uş ter-çiçek
Yüzüñ bigi oldı münevver çiçek

Yüzüne öykünür didiler bu işi
Ne cân-ıla ide iy dil-ber çiçek

Bahâr oldı bezendi dâr-ı dünya
Çiçekden oldı yür gül-zar-ı ukbâ

Çemen Erteng nakşın gösterür kim
Sabâya Hakdan irdi rûh-ı Mânî

Bah itibâr-ıla kim nakş-bend-i kün-fe-yekûn
Bu yaprag üzre nice yazdı nakş-ı gûn-â-gûn

Ne sanat itdi agaçlara Kudretüñ kalemi
Ki reng reng görinür nite ki bûkalemûn

Baht-ıla geldi tahtına ol tâc-dar-ı mülk
Toldı ziyâ vü nur u saâdet diyâr-ı mülk

Leşker-keş ü hasûd-küş ü memleket-güşây
Sultan Muhammed ol melik-i nâm-dâr-ı mülk

Baña ışkuñda n’itsün ped-i nâsih
Ne assı âşık olana nesâyih

Baña ögüt viren görse yüzüñi
Ola gün bigi özrüm aña vâzıh

Baña ki olup-durur her gice yelda
Saçuñuñ fikridür pîşe zî-sevdâ

Yüzüñe bahuban cân kaldı hayrân
Görüben zülfüñi akl oldu şeydâ