Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Yüzüñüñ gurresin ol ki itdi garrâ
Saçuñuñ turresin kıldı mutarrâ

Cemâlüñ kamu âfetden münezzeh
Kemâlüñ cümle noksândan müberrâ

Zî çeşme ki düzmiş lebüñi Hâliku’l-Ervâh
Zî şemse ki yazmış yüzüñi Fâliku’l-Isbâh

Yüzüni gören kişi n’ider mihr-ile mâhı
Çün subh ire nîşe gelür şem ile mısbâh

Zihî latîf-cemâl ü zihî mübârek-zât
Ki yañagıdur anuñ îd ü zülfi Kadr ü Berât

Saâdeti Hızır u devletidür İskender
Dudagı çeşme-i hayvân u saçları zulümât

Zihî mahbûb u hûb u nâzük ü hem çâbük ü dil-ber
Gözi nergis yüzi lâle dişi lü’lü lebi şekker

Bu ne tendür bu ne yañah bu ne hâl ü bu ne gîsû
Biri nesrîn biri ter-gül biri müşg ü biri anber

Zi mey kim cân dimâgını tolu müşg ü gül-âb eyler
Zi cevher kim yüzüñ rengin gül ü yâkût-nâb eyler

Egerçi akl bünyâdın harâb ider şarâb içmek
İmâretden yig ol yir kim şarâb anı harâb eyler

Zi muhlisler yiri-durur harâbât
Ki yoh anda riyâ vü zerk ü tâmât

Kamu yohluh-durur üftâœâlıhdur
Hakîkatde budur hoœ asl-ı tâat

Zî-sanatlar ider lutf-ıla peydâ
Cihân dâver taâla’llah taâlâ

Ademden altı günde itdi îcâd
Bir emr-ile tokuz eyvân-ı mînâ

Zi sûret kim kamu hüsn ü bahâdur
Ayagı tozına cân kem-bahâdur

Kazâdur ol kemân-keş gamzeñ ohı
Bir atışına döymez yüz bahâdur

Zî zülf-i müşg-bûy u zihî sîm-gûn-zemah
Kim sünbül-ile ah güle urur bular zenah

Aksi yüzüñü itdi yiri gül-şen-i Bihişt
Rûşen budur ki nur-ı İlâhidür ol yañah

Zülfüñ çü gâret-i dil ü îmân u dîn ider
Nem var dahı ki gözlerüñ almaga kîn ider

İtdi göñül saçuñı heves bilmedi anı kim
Deryâya ugrar ol kişi kim kasd-ı Çîn ider