Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Belâ mı bu aceb yâ kadd ü bâlâ
Ki düzmişdür Te’alallah Tecâlâ

Bu leb midür ya hoœ yâkût-ı ahmer
Bu diş midür ya hoœ lü’lü-yi lâla

Ben diyâr-ı yârdan uş düşmişem tenhâ garîb
İñileyü ney bigi sözüm budur kim vâ garîb

Ger fakîr ü ger ganî yirlü yirinde her kişi
Hoş-durur elhamdülillah kamusı illâ garîb

Ben ezelde ışkuñı cândan tevellâ itmişem
Tâ ebed uş senden artuhdan teberrâ itmişem

Her kişi bir nesne ider bu cihânda ârzû
Ben saña kul olmagı senden temennâ itmişem

Ben ki aklumı saçuñ mecnûn u gamzeñ itdi mest
Yâdına mey-gûn lebüñüñ n’ola olsam mey-perest

Câna kıble idüp göñül yüz biñ hevesle kaşuñı
Ehl-i mihrâb oldı vü uş sadrda buldı nişest

Berât u Kadrde dirler ki var besî hasenât
Senüñ saçuñı görene dahı ne Kadr ü Berât

Berâtı ol kişinüñ kadre irişe ki senüñ
Yoluñda cân u cihan virmeg-içün ala berât

Bî-bekâdur bu menzil iy ahbâb
Fe’ttekûl’l-lâhe yâ ûli’l-el-bâb

Kopdı kaht-ı vefâ vü bu müşkil
Ki bulınmaz bu kahta fethü’l-bâb

1
Bi-hamd lillah ki kıldı baht yarı
Ki gördük girü şâh-ı bahtiyâri
Yir ü gök toludur dürlü beşâret
Ki geldi girü şehre şehriyâri
Müzeyyen kıldı cennet bâgı bigi

Billah ki hüsn âyeti şânuña inmiş iy piser
Bilsem perîsin yâ melek yâ hûrî vü yâ-hüœ beşer

Ten mi bu yâ berk-i semen der mi bu yâ dürr-i Aden
Hat mı bu yâ müşg-i Hoten leb mi bu yâ teng-i şeker

Bîmâram itmedüñ baña tîmârı tabîb
Vay ol kişiye kim ola bîmâr u hem garîb

Tiryâk-i vaslı ister-iken cân devâ içün
Zehr-i firâkdur baña virdügi ol tabîb

Bir dahı ider-ise devlet baña yâri n’ola
Bir dahı bu gözlerüm görürse ol yari n’ola

Yârdan ayrılduguma oldı şâd agyâr iy Hak
Bini yara irgürüp kör itseñ agyârı n’ola