Ahmedi Şiirleri - Şair Ahmedi

Bir yir ki ola evveli vü âhiri fenâ
Bellüdür anda kim ne kadar bulına bekâ

Ol kim finâsı ola fenâ yiri iy aceb
Kimseye itdi mi ve ya hoœ ide mi vefâ

Bu gicemüñ ki hergiz irişimez ol taña
Fikretde şem bigi yanup kalmışam taña

Yâruñ saçı ola bu karañu uzun gicem
Kim bendi mihnet oldı vü dâmı belâ baña

Bu göñül irte gice ney bigi uş zâr iñiler
Lâ-cirem yârdan ayru düşicek yâr iñiler

Yârdan ayru düşüpdür anuñ-ıçun dolâb
Göz yaşını döküben şöyle ki bî-kâr iñiler

Bugün gösterdi yüzin baña muhbûb
Zihî rûşen gün ü zî-sâat-i hûb

Gözüm oldı cemâlüñ-ile pür-nûr
Sanasın Yûsuf’a irişdi Yakûb

Bu hûni gözlerüñ kim bî-emândur
Hemîşe kasdı îmân-ıla cândur

Dudaguñ arzu-yı âb-ı kevser
Yañaguñ raşk-i gül-zâr-ı cinândur

Bu ışk işi hemîşe melâmet-ile-durur
Sen eyle sanma ki ol iş selâmet-ile-durur

Üşenme ışk yolında gide diyü dil ü cân
Hatarlu yirde kamu iş şehâmet-ile-durur

Bu kamu cevr-ile yâr cânuma cândur
Belki hakîkat-ı cânı cümle cihândur

Agız ne dürc-i güher-durur diyene ben
Nice ideyim şerh anı ki râz-ı nihândur

Bu ne çîndür zülfüñ ucında bu ne hamdur ne bend
Kim anı gören azar yoldan işitmez hîç pend

Bu ne saçdur bu ne gözdür bu ne yüzdür bu ne leb
Biri sünbül biri nergis biri güldür biri kand

Bu ne suret-durur ne kaddü bâlâ
Zi yaratmış Taâllah Taâla

Saçuñ reyhânı itdi aklı hayrân
Ne işler getürür gör başa sevdâ

Bu ne yüzdür bu ne gözdür bu ne zülf ü bu ne bâlâ
Biri lâle biri nergis biri sünbül biri Tûbâ

Göñül ol çeşm ü zülf ü ol had ü hâle viren olur
Kimi magbûn kimi mecnûn kimi vâlih kimi şeydâ