Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Neredesin gönül kilidim açan?
Öyle hasretim ki gel segâhına;
Niçin yanıyorum kıvılcım saçan?
Düçâr olmuş isem yazık âhına..

Ey fâni sevgili!

Yanıyorum Aşkın ile,
Gel savurma küllerimi;
Mecnûn gibi çektim çile,
Gel aştır tüm çöllerimi..

Ey fâni sevgili!

Aşkımızı atma yabana sakın,
Elest'ten akmakta arkımız bizim;
Pelesengiz gayrî şöyle bir bakın,
Dillerden düşer mi şarkımız bizim..

Ey Sâlik!

Aradığın nedir senin?
Mal, şân, makam bu dünyâ mı?
Sır sendedir, gizler benin,
Bir damla mı bir deryâ mı?

Ey Gönül!

Nefs yedi perdeli gayba örtüdür,
Her biri kalktıkça O Nûr âşikar;
Delâil istersen böcük börtüdür,
Mahlûk hep sanatı, umur âşikar..

Ömrüm boyu sırlığını korurken,
Binbir yüzü olan elmas idi AŞK;
İlmin lem’âsı bir yüze vururken,
Diğer yüzü sanki kömür idi AŞK..

Gizli hazinenin miftahıdır o,

Kâinatta varlık nâmına ne varsa,
Hiç iken nûrlaşıp tecessüm eder AŞK;
Mahluk denen hangi perde aralansa,
Vahdette kesişip tebessüm eder AŞK..

Şefkat de Aşktan üremiştir, nefret de;

Ey fâni sevgili!

Gönlüme gözlerin düştüğü anda,
Ansızın dolayan ağ gibidir AŞK;
Senliğim bir yanda kendim bir yanda,
Benliği kaydıran yağ gibidir AŞK..

Ey Gönül!

Eğer mecâz yârda kalsa,
İyi belle cefâdır AŞK;
Bâki Yâr'e doğru salsa,
Varıp yaşa sefâdır AŞK..

Ey Gönül!

Cennet Cennet derler köşk ile hûri,
Bu tarz zaâfları atasım gelir;
Cemâlullah yeter hatta zarûri,
O'nla sonsuz Aşkı tadasım gelir..