Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Ben sanki kendime perde olmuşum,
Bendeki ben sırrı ârdadır ârda;
Mecâz yâr uğruna nice solmuşum,
Yok sandığım oysa vardadır varda..

Ey fâni sevgili!

Kaşlarına tahtı kurmuş Yaradan,
Cemil sıfatıyla hüküm sürüyor;
Aşksız olan görür oysa sıradan,
Güzel vasıf diyor kuldan ürüyor..

Ey Gönüldaş!

Neresi buralar, nerede ahlâk?
Kimlere kalmıştır iller yabancı;
Uhûvvet bitti ki oluştu çatlak,
Yıkılmış gönüller eller yabancı..

Ey Gönüldaş!

Âlem kitap 'Oku! ' diyor ilk emir,
Hurâfeden rezil yol göremedim;
Akıl klavuzdur, yoğurur demir,
Kiralayan kadar zül göremedim..

Ey fâni sevgili!

Niye sormuyorsun gârip hâlimi?
Firâkından beri hastadır Gönül;
Vefâsızmışsın duy, dinle kâlimi,
Bildikten gayrı Aşk Dost'adır Gönül..

Ey Gönül!

Keşfettim yâr ile bendeki beni,
Mecâzi mahbûba teşekkür Gönül;
Sâyesinde aştım şu perde teni,
Ne büyük klavuz tefekkür Gönül..

Ey Gönül!

Sende ki Mecnûn'luk fıtrâtı varken,
Daha çok çöllerde yatarsın Gönül;
Oysa fâni Leylâ bahâne yârken,
Mecâzi mahbûbla n'aparsın Gönül..

Ey Gönül!

Pir Sultân Abdal'lar içimde çağlar,
Zâlimin zulmüne dur diyor sanki;
Erenler cem olmuş sînemde ağlar,
Bağnazlık şu dinde ur diyor sanki..

Ey fâni sevgili!

Duy ne hâle geldim senin yüzünden,
Sönmeyi bilmeyen küle döndürdün;
Yokuşlar aşarken yıldım düzünden,
Elim ayağımı ala döndürdün..

Ey Gönüldaş!

Evren semâhının cüz'idir anla,
Gaybî bir beşâret erenler cemi;
Sırrını bilmeden yaklaşma zanla,
Her câna hidâyet erenler cemi..