Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Yiğitlik nefsini yere sermektir,
Hevânın esiri derviş mi sandın?
Benliği aşarak Hakk'a ermektir,
Bedenin kulları ermiş mi sandın?

Ey fâni sevgili!

Elest Meclisi'ni Aşkın ansıttı,
İlâh-i Aşk'a sır, girizgâh sanki;
Varlığın Esmâ-ül Hüsnâ yansıttı,
Baktıkça duyduğum inşirâh sanki..

Ey fâni sevgili!

İlk gördüğüm ânda doladı beni,
Dillerimde olmuş figân saçların;
Saten gibi kaplar karbeyaz teni,
Mısralarım etmiş ilân saçların..

Ey Gönül!

Dünya dünya derler doğumla ölüm,
Varsa onda bâki kalan övünsün;
Ha bir gün ha yüzyıl su gibi ömrüm,
Nerde göster murâd alan övünsün..

Ey Gönül!

İnsanların çoğu bil dilsiz Şeytân,
Zûlme karşı mertçe çatan övünsün;
Benliğini aşmış erlerin meydân,
Nefsini Allah'a satan övünsün..

Ey Gönül!

Doğdum öldüm sanki su gibi geçti,
Durmaz akan nehir ömür dediğin;
Sevince bal şerbet, sevgisiz heçti,
Lâ teşbih de zehir ömür dediğin..

Ey Gönül!

Pir Sultan Abdal'lar sende yaşıyor,
Zâlim nefis Hızır Paşa görmen mi?
Aşk ummân katreyle bağrım taşıyor,
Ki mecâzi mahbûb maşa görmen mi?

Ey Gönül!

Sende bu Mecnûn'luk meyili varken,
Tabiki de çölden çıkaman Gönül;
Nefsini pişiren O, Aşk-ı nârken,
En büyük hasmını yıkaman Gönül..

Ey Gönüldaş!

Bekâra boşamak gelirmiş kolay,
Mecnûn gibi gönül bağlayınca gör;
Sevdiğinden hele çıkmasın onay,
Deli çaylar misâl ağlayınca gör..

Ey Gönül!

Sende Mecnûn'luğun âlâsı varmış,
Aşk için bahâne ararsın Gönül;
Düşün bir şu fâni Leylâ mı yârmış?
Hakîki Yâr sanıp sararsın Gönül..